به وام قبرستان هم فکر کنید

راضیه حسینی

یک کارشناس بازار مسکن گفت: «اگر یک واحد مسکونی با متراژ متوسط در شهر تهران را در نظر بگیریم که حدود ۸۰ مترمربع باشد، قیمت این ملک حدود ۶ و نیم میلیارد تومان خواهد بود که این میزان وامی که اعلام شده حدود پانزده درصد قیمت این ملک را پوشش می‌دهد.»

با این حساب شش خانواده و نصفی می‌توانند با هم یک‌خانهٔ هشتادمتری بخرند. البته ازآنجایی‌که به هر خانه فقط یک وام تعلق می‌گیرد متأسفانه نمی‌توانند این نقشه را عملی کنند و دور هم خوش باشند! در این مرحله اول باید ببینیم اصلاً با حقوق کارمندی و کارگری می‌شود از پس قسط این وام و سودش برآمد یا نه؟ اگر از این خان گذر کردیم باید سراغ راه‌حل خرید برویم.

اولین راه این است که سازندگان، مسکن‌هایی با نام «لانه مرغ» بسازند، یا همان «کپسول»های ژاپنی‌ها. این خانه‌ها قابل خریداری ولی به‌احتمال زیاد غیرقابل‌سکونت خواهند بود. ازآنجایی‌که مردم باید هم به زادوولد توجه کنند هم خانه بخرند، مسکن کپسولی جوابگوی حتی دو نفر هم نخواهد بود، چه رسد به سه و بالاتر! در واقع با این خانه‌ها عملاً ازدواجی شکل نمی‌گیرد و عشاق فقط می‌توانند در اینستاگرام برای هم ریلز بفرستند!

پیشنهاد دوم این است که خانه‌ها را متری سند بزنند. البته این راه‌حل مشکلاتی هم به همراه دارد. مثلاً ممکن است برای یک نفر هال و پذیرایی سند بخورد و به یک نفر مستراح برسد! فرد صاحب پذیرایی برای رفتن به سرویس بهداشتی مجبور می‌شود اجاره پرداخت کند و فرد صاحب سرویس، بالعکس.

پیشنهاد پایین آمدن قیمت مسکن، ساخت مسکن‌های میلیونی و این حرف‌ها هم که از اساس نشدنی و محال است. در حال حاضر تنها کاری که به ذهن‌مان می‌رسد نگاه‌کردن به خبر و ردشدن از آن در حال آه‌کشیدن و افسوس خوردن است.

کاش مسئولان نام این وام را «وام مسکن» نمی‌گذاشتند و اجازه می‌دادند مردم با این پول لااقل یک قبر برای خودشان بخرند! کسی چه می‌داند شاید چند سال دیگر با همین مقدار پول نشود حتی یک متر قبر خرید. بعد میت‌ها روی زمین می‌مانند و مسئولان در جلسه‌ای اضطراری سعی می‌کنند به‌سرعت «وام قبرستان» را تصویب کنند، اما باز هم همان مشکل همیشگی پیش می‌آید، وام کفاف خرید را نمی‌دهد و میت‌ها مجبور می‌شوند اشتراکی در قبر جا شوند.

حالا که خوب فکر می‌کنیم می‌بینیم برد اصلی با گروهی بوده که از خان اول نتوانستند رد شوند

آنها که دغدغۀ رسیدن یا نرسیدن وام، به خرید مسکن ندارند و خبرها را که می‌خوانند با خود می‌گویند: «آسوده خودم که خر ندارم/ از کاه و جواش خبر ندارم.»