راضیه حسینی
این شد یک پیشنهاد درست و حسابی. بهترین کار این است که برای جلوگیری از خطر، موارد خطرساز حذف شوند. نوسازی و تجهیز، کاری بیهوده و بیمنطق است.
در این راستا ما هم چند پیشنهاد داریم که اگر موافقت کنید دیگر میتوانیم با خیال راحت یک مملکت ایمن و بدون خطر داشته باشیم.
همهی خودروهای داخلی را از دم منفجر کنید. طی مراسمی چند تا تیانتی بچپانید داخل دیوار کارخانجات خودروسازی و با یک انفجار مجلسی همهی ما را خوشحال کنید.
کلیهی هواپیماها، قطارها، اتوبوسها، مینیبوسها، ونها، نه آخری را هنوز نیاز دارید، غیر از ونها، باقی را جمعآوری و ذوب کنید.
برای جلوگیری از انواع امراض مانند دیابت، گرفتگی عروق قلبی، سکتههای مغزی و … گوشت، مرغ، انواع شیرینیجات و حتی نان را از سبد غذایی مردم به کل حذف کنید.
برای جلوگیری از خطر تخریب منازل کلنگی و قدیمی، همه را با لودر صاف کنید. در واقع بهتر است برای جلوگیری از خطر وقوع زلزله و آسیب به نقاط بسیار زیادی از پایتخت، کلاً هر چه ساختمان و پاساژ وجود دارد از بین ببرید.
از خطر باد گرم در مناطق جنگلی غافل نشوید. برای اینکه دیگر شاهد آتشسوزی جنگلها نباشیم هر چه درخت وجود دارد را ریشهکن کنید. بیزحمت یک پارچهی ضخیم بزرگ هم پیدا کنید بکشید روی سر خورشید، تا شرارههای آتشش را اینقدر پخش و پلا نکند.
اگر کل ایران را کاملاً ایمن و بیخطر کردید و هنوز وقت اضافه و حال داشتید بیزحمت سری هم به اقصی نقاط جهان بزنید و آن مناطق را هم کمی ایمن کنید. مثلاً فکری به حال آب شدن یخهای قطب کنید. میتوانید با خودتان یک پریموس ببرید و هر چه یخ در قطب هست آب کنید، تا دیگر کسی نگران این مسائل نباشد.
ما که به هیچ وجه دوست نداریم، ولی ممکن است حین آب کردن یخها با موجودی چند هزار ساله برخورد کنید که تازه بیدار شده باشد. مثلاً یک تیرکس جذاب. شاید شما را یک خطر در نظر بگیرد و او هم اتفاقاً مثل شما معتقد باشد بهترین راه برای حل مشکل، پاک کردن صورت مسأله است.
