افزایش اجتناب‌ناپذیر قیمت حمل و نقل هوایی 

فیلیپ اِسکاند، خبرنگار اقتصادی روزنامه لوموند

ترجمه: محمود نواب مطلق

برای گذر از سوخت‌های فسیلی در صنعت حمل و نقل هوایی چاره‌ای جز استفاده از انرژی پاک نیست؛ اما بهره‌مندی از انرژی پاک از سوخت فسیلی گرانتر تمام می‌شود و در نتیجه، افزایش قیمت بلیت‌های هواپیما اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

ازشن‌های صحراه تا دریاچه‌های اسکاتلند همه نگاهها به یک نقطه دوخته شده است. بیست و ششمین کنفرانس بررسی اوضاع اقلیمی کره خاکی در گلاسکوی اسکاتلند در حالی به‌تازگی به کار خود را پایان بخشیده و تصمیم‌های مهمی برای نجات آب و هوا اتخاذ کرده است که دست اندر‌کاران صنعت حمل و نقل هوایی در دبی روز دوشنبه ۱۵ نوامبر( ۲۴ آبان)  گفت‌وگوهای  بلند‌پروازانه‌ای را آغاز کرده‌اند. بر اساس محاسبات آنها، بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۵۰ (۱۳۹۹ تا ۱۴۲۹) جمعیت کره زمین پنج برابر بیشتر از حمل و نقل هوایی استفاده  خواهد کرد.

به گفته مدافعان محیط زیست، ساکنان کره زمین چیزی از «شرم پرواز» نمی‌دانند؛ این درحالیست که برای رساندن شرکت‌کنندگان همین اجلاس گلاسکو از ۴۰۰ پرواز استفاده شده است.

بنابراین صنعت حمل و نقل هوایی باید مسئولیت سنگین خود را در کربن‌زدایی کامل تا سال ۲۰۵۰ (۱۴۲۹) به‌خوبی بر عهده گیرد.

این صنعت عامل انتشار سه درصد از گازهای گلخانه‌ای در جهان است و اگر تا ۳۰ سال آینده هیچ اقدامی نکند، این رقم به شش درصد خواهد رسید. چاره چیست؟ ساده ترین راه حل مسافرت کمتر است. این راه حل طبیعتا گزینه مناسبی برای صاحبان این صنعت نیست؛ چراکه حتی در زمان‌های عادی با مشکلات فراوانی برای کسب درآمد مواجه‌اند.

مناسب‌ترین گزینه برای آنها بهره‌مندی از هواپیماهای هیدروژنی یا برقی است؛ اما چنین امکانی حداقل تا قبل از سال‌های ۲۰۳۵ تا ۲۰۴۰ (۱۴۱۴ تا ۱۴۱۹) برای هواپیماهای ۱۵۰ نفره مهیا نخواهد شد. بنابراین تنها گزینه استفاده از سوخت‌های مناسب‌تر است. سوخت‌هایی بر پایه هیدروژن و کربن در سطح صنعتی هنوز تولید نمی‌شوند؛ در حالی که سوخت‌های زیستی در پالایشگاهها تولید می شوند. این سوختها بر پایه مواد آلی، زباله وگیاهان و بقایای سایر مواد زیستی تولید می‌شوند. سوخت‌های زیستی قابلیت ترکیب با سوخت‌های فعلی هواپیما را دارند؛ در نتیجه قابل استفاده برای موتورهای آنها هستند.

میزان استفاده ترکیبی از سوخت‌های زیستی و معمولی برای موتورهای هواپیماهای فعلی ۵۰ درصد است اما سازندگان این نوع موتورها معتقدند، می‌توانند موتورهایی تولید کنند که امکان استفاده ۱۰۰ درصد از سوخت زیستی را داشته باشند. بدین ترتیب تا میزان ۸۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای در این صنعت کاسته خواهد شد. اما نکته اینجاست که استفاده از این سوخت‌ها چهار تا هشت برابر گرانتر تمام می‌شود و در نتیجه کمتر از یک درصد از آنها استفاده می‌شود.

استفاده کمتر می‌تواند منجر به کمتر شدن قیمت شود؛ اما به هرحال، در یک کلام،  به نظر شرکت‌های هواپیمایی افزایش قیمت اجتناب‌ناپذیر است؛ به‌ویژه آنکه اگر به دلیل برقراری مالیات بر کربن تا سال ۲۰۳۰(۱۴۰۹)  این صنعت مجبور به استفاده از سوخت‌های جایگزین شود. به هرحال بهره‌مندی از هواپیماهای ارزان دیگر چندان قابل تصور نخواهد بود.