جوان ایرانی در کال آف دیوتی
راضیه حسینی
معاون وزیر ورزش و جوانان: «میانگین سن ازدواج در کلانشهرها 29 سال و به نوعی یک فاجعه است.
در هیچ کجای دنیا، زندگی آماده برای حضور جوانان نیست.»
درست است که زندگی آماده برای جوانان در هیچ جا پیدا نمیشود، ولی در حد کال آف دیوتی هم نیست. جوان ایرانی گلادیاتور هم که باشد نمیتواند از پس این همه مشکل برآید.
پیشنهاد میکنیم از هوش مصنوعی بخواهید چهرهی جوانی را که با شرایط حال حاضر کشور قدرت ازدواج و تشکیل خانواده دارد را نشان دهد. آرش کمانگیر و رستم هم این مسئولیت را گردن نمیگیرند.
احتمالاً هوش مصنوعی ترکیبی از همهی پهلوانان ایرانی، به انضمام گلایاتورهای یونانی، را در هم مخلوط کرده و نوع خاصی از بشر را به شما معرفی خواهد کرد. بعد هم به مدت یک ماه به مرخصی میرود.
اگر وقتتان گرفته نمیشود نگاهی به سبد معیشتی بهمنماه برای برای یک خانوادهی چهارنفره بیندازید. بیش از سی ودو میلیون تومان! با چند تا حقوق کارگری و کارمندی میتوان از پس مخارج برآمد؟
به نظرمان عوض اینکه بروید دنبال چرایی بالار فتن سن ازدواج و نگرانی بابت این موضوع، کمی به بالا رفتن حقوق و پایین آمدن نرخ تورم فکر کنید.
به جای اینکه بگردید در دنیا بدتر از خودمان را پیدا کنید و بگویید: «ازدواج سخته؟ جدی میفرمایید؟ پس این کشورا چیه اینا رو ما از کجا میاریم؟» بروید دنبال راه حل مشکل اقتصادی. آمدیم و جوانان یک قبیله در شاخ آفریقا بدون داشتن هرگونه امکانات اولیه، در سریعترین زمان ممکن ازدواج کردند، چه دخلی به ما دارد؟ شاید قوت غالب آنها آدمیزاد باشد و هیچ وقت در این مورد دچار کمبود نشوند. اصلاً گرانی و ارزانی ندانند چیست.
هر وقت گرسنه شدند دست دراز کنند و نزدیکترین آدمیزاد دور و برشان را بخورند. شاید هم با نیزه به شکار حیوانات وحشی بروند و شب دور هم کباب گراز بخورند. ما که توانایی انجام هیچیک از این کارها را نداریم، پس به جای مقایسهی جوان ایرانی با سایر کشورها، لطفاً کمی مسئول ایرانی را با باقی کشورها مقایسه کنید، شاید نتیجه داد.
