خنده درمانی

دکتر حمزه رضایی

می گویند مردم گرفتارند، مشکل دارند، گرسنه اند، تشنه اند، اب ندارند، برق ندارند، گاز ندارند، مسکن ندارند، هوای شان آلوده است، تورّم پدر آنها را درآورده است و کلی مشکلات دیگر که آنها را خانه خراب کرده است…

خدمتتان عرض کنم پر واضح است که اگر خدای متعال ز حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری!

درست است که از هر جهت عرصه بر مردم تنگ شده است و فشارهای مختلف اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جان ملّت را به لب رسانده است و گذران زندگی را برای آنها سخت و طاقت فرسا نموده است…

ولی در عوض، خداوند منّان این کم لطفی را جای دیگر جبران نموده است و دَرِ رحمتش را حسابی به روی ما گشاده است و آن هم عطا کردن مسئولان صاحب کمال و جمال است که اگرچه ما قدر و ارزش آنها را آن طور که باید و شاید نمی دانیم، ولی آرزوی دیرینه بسیاری از ملّت هاست که چنین متولیان صاحب کمالی داشته باشند که منبع هنرِزاینده اند و قدرت جمال پاینده!

مسئولانی که هریک به تنهایی گلوله ای از خنده و شادی هستند و نارنجک آماده انفجاری از شادی و تفریح!

می گویند خنده بر هر درد بی درمانی دواست، خداوند عزّوجل نیز به همین دلیل بر ما منّت نهاده است و چنین مسئولان سراسر گُل و بُلبل را به ما عطا نموده است که به واسطه سخنان سراسر شادشان، تحمّل مشکلات و معضلات زندگی بر ما آسان شود و غم نان و غم گاز و غم برق و غم آب را کلاً بی خیال شویم!

باور بفرمایید شما هر نوع مشکل و غم و غصه و کمبود و گرفتاری که داشته باشید، کافی است بدون فوت وقت روزنامه ای را باز کنید و سخن یکی از مسئولان را بخوانید. شک نکنید سخنان ایشان به نیمه نرسیده، آنچنان شما غرق خنده و شعف و شادی می شوید که مشکلات خودتان و خانواده و فک و فامیل های سببی و نسبی که در جا فراموش می کنید، سهل است، بعید نیست از فرط خوشحالی سر به کوچه و خیابان و حتّی کوه و بیابان بگذارید…

و اگر هم زمانی خدای ناکرده غم و غصّه شما آنچنان عمیق بود که زبانم لال سخنان‌ شیرین مسئولان گرامی به تنهایی کافی نبود و دردتان را درمان نکرد و نیاز به اکسیر شادی و خوشبختی قوی تری داشتید، اصلاً ناراحت نشوید، فی الفور دکمه صدا و سیما را بزنید و این بار سخنان مسئولان را همراه با قیافه های مبارک و نورانی شان ببینید.

باور بفرمایید در این صورت اگر کوه مشکلات هم شما را در بر گرفته باشد، دوام نمی آورد و مانند آب شدن یخ در آفتاب، آب می شود و اثری از آن باقی نمی ماند.

خداوند به این عزیزان که به طور ژنتیکی عمر دراز دارند، عمر درازتر عطا فرماید که کل خنده و قهقهه های ما از تصدّق سَرِ این عزیزان است…