«عصراقتصاد» بررسی می کند؛ آماده باش جهانی برای همه گیری بعدی

گروه اقتصاد- «تدروس آدهانوم قبریسوس»، دبیرکل سازمان جهانی بهداشت (WHO) روز گذشته (دوشنبه) از کشورها خواست تا اصلاحات لازم برای آماده شدن در برابر همه‌گیری بعدی را انجام دهند.

قبریسوس هفته‌ها پس از اعلام پایان وضعیت اضطراری جهانی برای همه‌گیری کووید۱۹ اظهار داشت: اکنون زمان پیشبرد مذاکرات برای پیشگیری از همه‌گیری بعدی فرا رسیده است.

دبیرکل سازمان جهانی بهداشت در یک سخنرانی بزرگ خطاب به کشورهای عضو سازمان ملل گفت: ما نمی‌توانیم این موضوع را کنار بگذاریم.

وی همچنین افزود: اگر تغییراتی را که باید ایجاد شود، انجام ندهیم، پس چه کسی این کار را خواهد کرد؟ و اگر اکنون آنها را انجام ندهیم، پس چه زمانی مناسب است؟

مجمع سالانه و ۱۰ روزه جهانی بهداشت در ژنو که مصادف با هفتاد و ششمین سالگرد تاسیس سازمان جهانی بهداشت است، قرار است به چالش‌های جهانی بهداشت از جمله همه‌گیری‌های آینده، ریشه‌کن کردن فلج اطفال و … بپردازد.

۱۹۴ کشور عضو سازمان جهانی بهداشت اکنون در حال تهیه پیش نویس یک معاهده مرتبط با همه گیری هستند که برای تصویب در مجمع آتی آماده است.

تدروس در این باره اظهار کرد: تعهد این نسل (به یک توافق درباره همه‌گیری) مهم است، زیرا این نسل تجربه کرده است که یک ویروس کوچک چقدر می‌تواند وحشتناک باشد.

سازمان جهانی بهداشت در تاریخ جمعه ۵ مه ۲۰۲۳ به طور رسمی پایان وضعیت اضطراری کووید ۱۹ در جهان را اعلام کرد. این سازمان در ژانویه ۲۰۲۰، شیوع ویروس کرونا را یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی و نگرانی بین‌المللی اعلام کرده بود.

پاندمی یک بیماری به معنای گسترش بیماری در سطح کل یک کشور یا دنیا است. همانطوری که انسان‌ها در اقصی نقاط جهان پراکنده شده‌اند، بیماری‌های عفونی نیز در نقاط مختلفی از جهان پخش می‌شوند. حتی در این دوران مدرن، شیوع و فراگیری بیماری‌ها به صورت دائمی رخ می‌دهد. البته همه شیوع‌ها، همانند کوید ۱۹ به پاندمی تبدیل نمی‌شوند.

بیماری‌ها از ابتدای تاریخ با بشریت بوده‌اند، و این به ویژگی میرا بودن انسان برمی گردد. البته پس از گرایش به جوامع روستایی، مقیاس و دامنه گسترش این بیماری‌ها به شکل چشم‌گیری افزایش یافتند.

شیوع گسترده، فرصت‌های جدیدی را برای تعاملات انسانی و حیوانی ایجاد کردند، به گونه ای که به گسترش پاندمی کمک کنند. مالاریا، سل، جذام، آنفولانزا، آبله مرغان و سایر بیماری‌هایی که در اوایل تاریخ بشریت شیوع پیدا کردند.

با قوی‌تر شدن تمدن انسانی، بزرگتر شدن شهرها، ایجاد مسیرهای تجاری به خارج و افزایش تماس با جمعیت‌های انسانی، حیوانی و اکوسیستم‌ها احتمال وقوع پاندمی نیز بیشتر شد.

عمل قرنطینه در هنگام پاندمی از قرن ۱۴ آغاز شد. در این دوران، هدف حفاظت از شهرهای ساحلی در برابر اپیدمی طاعون بود. مدیران بندر ترتیبی اتخاذ کردند که کشتی‌های ورودی به بندر ونیز، در صورت آلوده بودن ۴۰ روز در همان حالت باقی بمانند. واژه قرنطینه از واژه ایتالیایی به معنی ۴۰ روز نشات گیری شده است.

یکی از نمونه‌های اولیه از وابستگی به تحلیل آماری و جغرافیایی، در اواسط قرن نوزدهم در لندن، در دوره شیوع وبا رخ داد. در سال ۱۸۵۴، دکتر جان اسنو چنین نتیجه گیری کرد که وبا از طریق آب آلوده منتقل می‌شود. وی تصمیم گرفت داده‌های مرگ و میر محلات را مستقیماً روی نقشه نشان دهد.

بدین ترتیب انبوهی از نمونه‌ها به دلیل آب برداشتن از یک پمپ خاص، دچار بیماری شدند. تعاملات ایجاد شده در چهارچوب زندگی تجاری و شهری نقش اساسی دارند. اما ماهیت سرایت پذیری بیماری، منجر به ظهور پاندمی می‌شود.