علم آموزی در نوک قلّه ها
دکتر حمزه رضایی
امروز قلب تک تک مردم روستای “زمین حسن بشاگرد” از توابع گافر و پارامون از شوق و غرور به خود می تپد زیرا که مسئولین نازنین ترتیبی داده اند که بچّه های این روستا افتخار این را داشته باشند که برای اوّلین بار و در دنیا نخستین گروه دانش آموزانی باشند که به همّت مدیران فرهیخته، توانسته اند علم آموزی و دانش اندوزی را بر روی تپّه های مرتفع و در نوک قلّه کوه های سر به فلک کشیده آن هم به صورت آنلاین بیاموزند و تجربه کسب کنند!
بعضی از این مغرضان وطنی و حسودان محلی که نمی توانند آینده نگری و عاقبت اندیشی مسئولان گرانمایه ما را ببینند، شایع کرده اند که ضعف شدید اینترنت باعث شده است که دانش آموزان راهی کوه و کمبارهای بشاگرد شوند!
زهی خیال باطل!
حضرات شایعه پراکن، اجنبی پرست هنوز حالی شان نشده است که این ضعف های شدیدی که به قول خودشان در اینترنت وجود دارد، عالماً و عامداً توسط مدیران فرهیخته ما ایجاد شده است.
مسئولان هوشمند و مبتکر ما در حقیقت با این عمل مبتکرانه کاری کرده اند کارستان، به عبارتی با یک تیر دو نشان زده اند، اولاً با فرستادن دانش آموزان به بالای تپه های مرتفع و نوک قلّه کوه ها، جدا از علم آموزی و اندوختن دانش در ارتفاعات، خواسته اند به آنها درس و تجربه کوه نوردی و تحمل سختی و مرارت را بیاموزند، ثانیاً به جهانیان ثابت کنند اولین کشوری هستیم که دانش آموزان روستایی مان را به علم و دانشِ آموخته در نوک قلّه کوه، مجهّز کرده ایم!
باور بفرمائید قضیه رسیدن فیبرنوری به روستا و آسیب دیدن آن و نمی دانم تامین تیر برق توسط اهالی و چاله زنی و نصب تیر و اجرای فونداسیون توسط مردم و این مزخرفات بهانه ای بیش نبوده است، آن هم به خاطر اینکه دشمن متوجّه این طرح نوین و به غایت پیشرفته ای نشود که مسئولین متفکّر ما با این ایده در صدد بالاتر بردن سطح علم و دانشِ دانش آموزان ما آن هم بالاتر از معیارها و استاندارهای جهانی است!…
والسّلام نامه تمام
