راضیه حسینی
مهاجرانی: «تعطیلی مدارس منحصر به ۴ شرط ناترازی، سرما، اپیدمی و جنگ است.»
باز خدا را شکر منحصر به اینهاست. یعنی در هر شرایطی غیر از این چهار شرط امکان ندارد مدارس تعطیل شوند. ناترازی که کاملاً مشخص و منطقی است، از مشکل برق تا گاز و آب و… هرجا ناترازی به وجود آمد مسئولان میتوانند بهراحتی، مدارس را تعطیل کنند و تراز بالا بیاید.
اگر یک جا دیدند زیادی تعطیل کردند و تراز بیشتر از میزان موردنظر بالا رفت، اصلاً نگران نباشند، چند جلسه جبرانی بگذارند، کمی برق و گاز مصرف شود، همه چیز میآید سر جای خودش.
اما سرما مسئلهای است جدا و کاملاً جدی. شوخی که نیست. بچهها نباید بههیچوجه احساس سرما کنند. خیالتان جمع. این یکی هیچ ربطی به ناترازی و ناتوانی در تأمین گاز ندارد، فقط مسئولان نگران سردشدن گلهای نوشکفتهی باغ علم و دانش هستند.
واقعاً خوش به حال دانشآموزان حال حاضر. زمان ما مسئولان تا کبودشدن بچهها بر اثر سرما را نمیدیدند رأی به تعطیلی نمیدادند.
فقط وقتی قبول میکردند که نگران میشدند بر اثر یخزدگی قانقاریا بگیریم؛ آن هم با اکراه، ساعت هفت صبح اعلام میکردند که نصف بچهها به علت نشنیدن خبر، راهی مدرسه شوند، و درهرصورت خواب صبح برفی کوفتشان شود.
اما الان فقط و فقط بهخاطر آرامش بچهها، بهمحض اینکه هشدار زرد مایل به نارنجی صادر شود، خبری از تعطیلی یک شهر و یک استان حتماً در صدر اخبار قرار میگیرد.
از اینها که بگذریم باید بگوییم مسئولان عزیز یک شرط مهم را جا انداختند. مدارس در برخی شهرها علاوه بر این موارد، در شرایط آلودگی هوا هم تعطیل میشوند.
البته میدانیم که ما آلودگی هوا نداریم، کمی وارونگی و ناجورگی و این چیزهاست، ولی گاهی به حدی میرسد که دیگر نمیتوان کاری کرد. غیر از تهرانیها، جنوبیها هم خوب میدانند آلودگی یعنی چه. آنها نفسکشیدن در گردوخاک را هم خوب بلدند.
پس اگر اجازه دهید، خبر را اینگونه بنویسیم: «تعطیلی مدارس منحصر به ۵ شرط ناترازی، سرما، اپیدمی، جنگ و آلودگی هواست.»
اصلاً چه کاری است بهتر نیست بنویسیم: «مدارس تعطیل هستند مگر خلافش ثابت شود.»








