صنعت نفت ایران با دغدغههایی جدی در حوزه سرمایهگذاری و توسعه میادین مواجه است، چالشهایی که آینده انرژی کشور را در معرض تهدید قرار دادهاند.
امیر مقیسه، مدیر سرمایهگذاری و کسبوکار شرکت ملی نفت ایران، مهمترین مشکل را تحریمهای بینالمللی و تأثیر منفی آن روی جذب سرمایه و ظرفیت فناوری دانسته است.
به گزارش بازار، به گفته مقیسه، «تحریمها قدرت رقابت را از ما گرفتهاند. زمانی که به وضعیت رقبای منطقهای در میادین مشترک نگاه میکنیم ــ از توتال در سلمان گرفته تا فعالیت آمریکاییها و عربستانیها در آزادگان و فروزان ــ عقبماندگی فنی ما آشکار میشود.»
او تأکید میکند که تورم قوانین و مقررات مانع بزرگی در مسیر اقدامات اجرایی است: «مدیران عملاً جسارت تصمیمگیری را از دست دادهاند. تعدد بالای نهادهای نظارتی موجب شده برای هر حرکت، مدیران به نوعی اماننامه نیاز داشته باشند و حتی برای کارهای روزمره با ریسک مواجه باشند.»
این مقام مسئول با یادآوری جایگاه تاریخی شرکت ملی نفت ایران در منطقه، میگوید: «تا چندی پیش، رقبا با دیدن نشان شرکت ملی نفت، آرزوی رسیدن به سرعت توسعه ما را داشتند. اما امروز همه چیز تغییر کرده و حالا برداشت از میادین مشترک بیشتر مایه افسوس شده است. در مقابل، شرکتهایی مثل آرامکو و قطر انرژی نهتنها در نفت، بلکه با سرعت به حوزههای نوین انرژی از جمله نیروگاههای خورشیدی گام برداشتهاند.»
مقیسه میافزاید: «در حالیکه جهان مسیر تنوعبخشی به منابع مالی و جذب سرمایه را جدی گرفته، ما هنوز درگیر بروکراسی و ساختارهای پیچیده هستیم. ادامه این مسیر برای کشور اصلاً معقول نیست، آن هم در شرایطی که دوره نفت حداکثر تا سه یا چهار دهه آینده به پایان میرسد و عصر گذار از انرژیهای فسیلی آغاز شده است.»
او با هشدار نسبت به تبعات تعلل در تصمیمگیری، تأکید کرد: «اگر دیر بجنبیم، ۷۰ درصد نفت و ۸۰ درصد گاز ایران برای همیشه زیر زمین خواهد ماند. اینجا، مسئولیت دولت، مجلس و نهادهای نظارتی دوچندان میشود: از اندک فرصت باقیمانده برای بهرهبرداری از منابع ملی باید حداکثر استفاده را ببریم و اجازه ندهیم فرصت تاریخی نابود شود.»
مقیسه معتقد است تصمیمگیری عاجل و تعمیق اصلاحات ساختاری تنها راه مقابله با بحران فعلی است و بیان میکند: «اگر امروز جسارت نشان ندهیم، فردا بسیار دیر خواهد بود.»
