چرا آمار زنده ها را منتشر نمی‌کنید؟

راضیه حسینی

در بهار سال جاری بیش از 5 هزار نفراز هموطنان در تصادف جاده‌ای فوت کردند که این رقم فوتی‌ها از آمار مجموع فوتی‌های جنگ منطقه‌ای بیشتر است.

به این خبر چند ایراد وارد است. اول این‌که چر ا باید آمار فوت بر اثر تصادفات، با جنگ منطقه‌ای مقایسه شود و با جنگ جهانی نه؟ هر وقت آمار کشته‌ها از جنگ جهانی اول یا دوم بیشتر شد، آن‌وقت می‌توان این خبر را تا حدی نگرانکننده دانست و از مسئولان خواست اگر صلاح می‌دانند فکری به حال جاده‌ها و خودروها کنند. در حال حاضر اتفاق خاصی نیفتاده است. اصلاً فکر کنید یک جنگ منطقه‌ای دیگر در خیابان‌ها و جاده‌های ایران وجود دارد.

جنگی بین مردم و خودروها. جنگی که برنده ندارد و خودروها به صورت انتحاری حریف خود را از بین می‌برند، منتها چون آمار تلفات‌ و از بین رفتن‌شان جایی ثبت نمی‌شود، خود به خود بی‌مرگ و میر می‌مانند و پیروز جنگ می‌شوند.

ایراد دوم این است که چرا به جای آمار تلفات، تعداد زنده‌ها را اعلام نمی‌کنند؟ چرا از آمار خیره‌کننده‌ی خودروهایی که به سلامت می‌روند و می‌آیند چیزی نمی‌گویند؟ معلوم است که نقشه‌ای در کار است و می‌خواهند خودروسازان زحمت‌کش داخلی را زیر سؤال ببرند. هرچند تلاش‌شان باز هم به در بسته خواهد خورد و متوجه می‌شوند اگر هفتاد، هشتاد درصد رانندگان هم فوت کنند باز خش به خودروسازی ایران نخواهد افتاد.

امیدواریم به زودی آماری از زنده‌های جاده‌ای منتشر شود تا مردم و مسئولان با هم ذوق کنند و برگی دیگر از افتخارات مسئولان برای مردم رو شود. شاید حتی به پاس این کار بزرگ، لوح تقدیرها به سمت مسئولان نمونه سرازیر شود. می‌توان به چند نفرشان هم دکتری افتخاری در حوزه‌ی سلامت اهدا کرد.

و اما آخرین اشکال در این خبر، ندیدن وجه بسیار مثبت آن است. چطور متوجه نشدید این آمار یعنی بهبود وضع اقتصادی ملت؟ چرا قدیم چنین آماری وجود نداشت؟ فقط به این دلیل که مردم توانایی خرید خودروهای ایمن و لوکس داخلی را نداشتند. اما الان به دلیل بالا بودن تعداد خودروها، آمار فوتی‌های ناشی از تصادف هم بالا می‌رود، و این موضوع کاملاً طبیعی است. بهتر است زاویه‌ی نگاه‌ تغییر کند تا افق‌های جدیدی از موفقیت دیده شود.

اگر این موارد لحاظ شود متوجه خواهید شد خبر فوق نه‌تنها جنبه‌ی بدی ندارد، بلکه پر از موفقیت و پیروزی است.