کاهش نرخ بیکاری جوانان | نرخ بیکاری تابستان اعلام شد

گزارش جدید مرکز آمار ایران از وضعیت اشتغال و بیکاری کشور در تابستان سال جاری نشان می‌دهد نرخ بیکاری با ۰.۷ واحد درصد کاهش نسبت به تابستان سال گذشته و ۰.۳ واحد درصد نسبت به بهار سال جاری، به رقم ۸.۹ درصد رسیده است.

به گزارش همشهری آنلاین، مرکز آمار ایران نتایج طرح آمارگیری نیروی‌کار تابستان ۱۴۰۱ را منتشر کرد. بررسی نرخ بیکاری افراد ۱۵ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد که ۸,۹ درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار)، بیکار بوده‌اند.

بررسی روند تغییرات نرخ بیکاری حاکی از آن است که این شاخص، نسبت به فصل مشابه در سال قبل ( تابستان ۱۴۰۰)  معادل ۰.۷ واحد درصد و نسبت به فصل قبل (بهار ۱۴۰۱) معادل ۰.۳ واحد درصد کاهش یافته است.

 بر اساس این گزارش، در تابستان ۱۴۰۱ به میزان ۴۱ درصد جمعیت ۱۵ ساله و بیش‌تر از نظر اقتصادی فعال بوده‌اند، یعنی در گروه شاغلان یا بیکاران قرار گرفته‌اند. بررسی تغییرات نرخ مشارکت اقتصادی حاکی از آن است که این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (تابستان ۱۴۰۰) ۰.۱ درصد کاهش و نسبت به فصل گذشته ۰.۱ واحد درصد افزایش یافته است.

رشد جمعیت شاغل

جمعیت شاغلین ۱۵ ساله و بیشتر در این فصل ۲۳ میلیون و ۷۷۹ هزار نفر بوده که نسبت به فصل مشابه سال قبل ۳۷۴ هزار نفر و نسبت به فصل گذشته حدود ۲۰۱ هزار نفر افزایش داشته است.

بررسی اشتغال در بخش‌های عمده اقتصادی نشان می‌دهد که در تابستان ۱۴۰۱، بخش خدمات با ۵۰,۴ درصد بیشترین سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است. در مراتب بعدی بخش‌های صنعت با ۳۳.۸ درصد و کشاورزی با ۱۵.۸ درصد قرار دارند.

نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله حاکی از آن است که ۲۳,۰ درصد از فعالان این گروه سنی در تابستان ۱۴۰۱ بیکار بوده‌اند.

بررسی تغییرات فصلی نرخ بیکاری این افراد نشان می‌دهد، این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (تابستان ۱۴۰۰) ۲.۷ واحد درصد و نسبت به فصل گذشته یک واحد درصد کاهش یافته است.

کاهش نرخ بیکاری جوانان

بررسی نرخ بیکاری گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ ساله نیز نشان می‌دهد که در تابستان ۱۴۰۱، ۱۶,۲ درصد از جمعیت فعال این گروه سنی بیکار بوده‌اند.

این در حالی است که تغییرات فصلی نرخ بیکاری این افراد نشان می‌دهد این نرخ نسبت به تابستان ۱۴۰۰، به میزان ۱.۴ واحد درصد و نسبت به فصل گذشته ۰.۴ واحد درصد کاهش یافته است.

 بررسی سهم جمعیت ۱۵ ساله و بیش‌تر دارای اشتغال ناقص نشان می‌دهد که در تابستان ۱۴۰۱، ۹,۲ درصد جمعیت شاغل،‌ به دلایل اقتصادی (فصل غیرکاری، رکود کاری، پیدا نکردن کار با ساعت بیش‌تر و…) کم‌تر از ۴۴ ساعت در هفته کار کرده و آماده برای انجام کار اضافی بوده‌اند. این در حالی است که ۳۹.۶ درصد از شاغلین ۱۵ ساله و بیش‌تر، ۴۹ ساعت و بیش‌تر در هفته کار کرده‌اند.