غرایب در سرزمین عجایب

دکتر حمزه رضایی

پزشکیان گفت: دنیا به ما می خندد که بنزین را پنجاه تومان می خریم و مثلاً ده تومان می فروشیم!

از جناب پزشکیان بعید بود که توقع داشته باشند دنیا با آن حجم از کوته فکری و عقب ماندگی به ما نخندند!

عرض کنم به حضور جناب پزشکیان که مگر دُم کشور ما به دم دنیا وصل است ، که‌خنده و گریه آنها برای ما تاثیر گذار باشد.

ما باید آنچه را که به مصلحت کشور و به نفع مردم خودمان می دانیم انجام دهیم، حالا دنیا دلش بخواهد به کار ما بخندد، دلش بخواهد به کار ما گریه کند یا عشقش بکشد به کار برقصد، یا هم کلاً حالش گرفته شود، از کار ما دق کند و بمیرد، خودش می داند و خودش، اصلاً هم به ما ربطی ندارد!!

اگر کل دنیا درک نکنند و ندانند ما بعد از این همه سال حداقل این را حالی مان شده است که ذرّه ای در کار مسئولین مخلص ما شک و خطا و اشتباه نیست و همه کارهایشان از روی عقل و منطق و تدبیر است، حرف کل دنیا را هم مطلقاً قبول نداریم و به اصطلاح معروف به هیچ جای مان هم حساب نمی کنیم والسلام نامه تمام!

آخر شما که این اهالی دنیا را نمی شناسید امکان دارد هزار غلط زیادی دیگر هم بکنند، اگر سر به سر دنیا و مردمان بیکار و حسود و کج اندیش آنها بگذاریم بعید نیست که فردا  کشور را طبق میل آنها تعطیل کنیم! ما که فراموش نکرده ایم همین دنیا از زور بیکاری و بی عرضگی، یک روزی به کرونا یاب مستعان ما هم می خندید، روزی دیگر به دکل پرواز کرده ما به آن سوی مرزها هم می خندید.

خیلی وقت نیست که قهرمانان چای دبش ما را هم مسخره می کردند، یک روزی هم مدیریت جهانی مستطاب اعظم احمدی نژاد دستمایه خنده و تفریح آنها شده بود، زمانی دیگر به ریش خاوری قطب سرمایه گذاری ما در کانادا می خندیدند.

ما را چه به خنده های دنیا ؟ شاید فردا به بهانه این که مجموع ذخایر نفت و گازمان در دنیا اول است و این همه خاموشی داریم و وضعیت معیشت مردممان این است بخنند؛ ما باید به آن حساسیت نشان دهیم؟

امروز هم به دلار هشتاد و چند هزار تومانی ما و به تولید و مصرف و قاچاق کامل سوخت توسط خودمان و خرید دوباره آن از قاچاقچیان آن هم توسط خودمان غش و ریسه می روند، بخت برگشته ها عقل درست و حسابی ندارند، دلار و پوند و یورو خودشان بالا می رود، به ما می خندند؟

خلایق بیچاره از حکمتی که در کار مسئولین ماست خبر ندارند…آنها نمی دانند که همه کارهای مدیران ما از توّرم و فساد و آلودگی هوا گرفته تا ناترازی انرژی و بی برقی و بی آبی، و نشست زمین همه و همه با تدبیر و تعقّل و آینده نگری مدیریت ما حل خواهد شد ولو تا یک قرن دیگر!

دل آدم از نادانی و حماقت این نگون بختان روزگار همیشه خدا کباب است!