راضیه حسینی
«هنوز تکلیف خانه‌هایی که در بحبوحه جنگ آسیب دیده‌اند یا به‌طورکلی ویران شده‌اند، مشخص نیست.»
در حال حاضر نه‌تنها تکلیف خانه‌های آسیب‌دیده مشخص نشده‌اند، بلکه آب و برق خانه‌های سالم هم بلاتکلیف شده‌اند. مسئولان برای خارج‌شدن مردم از خانه‌های خودشان ترجیح داده‌اند چند روزی را تعطیل کنند تا بتوانند در آرامش تصمیم درست بگیرند. آخرش هم نه خودشان و نه ما، متوجه نشدیم چه تصمیمی گرفتند.
احتمالاً در حال حاضر مانده‌اند اول کدام را قطع کنند، آب یا برق؟ شاید به پلن ده، بیست، سی، چل متوسل شوند و اگر نشد، وارد پلن بی، یا همان آن مان نباران، شوند.
مسئولان مانده‌اند کدام قسمت را درست کنند، چه طرحی برای چه مشکلی تصویب کنند؟ آن‌قدر بین طرح‌ها گم شده‌اند که یک‌هو می‌بینی وسط این‌همه مشکل، روی قانون مقابله با انتشار محتوای خلاف واقع به اختلاف خورده‌اند و زمان زیادی را صرف تصویب و پس‌گرفتن آن می‌کنند!
بعد شما انتظار دارید تکلیف خانه‌های تخریب شده را مشخص کنند؟ درست است که قول دادند دراسرع‌وقت تکلیف خانه‌ها را مشخص کنند و همان روزهای اول، حتی تخمین زدند چقدر خرج دارد! یک‌طوری پای‌کار آمدند که فکر کردیم همین فردا بیل و کلنگ برمی‌دارند و می‌روند سراغ خانه‌ها و تا تمام‌نشدن آخرین واحد، دست از کار نمی‌کشند، ولی باز هم متوجه شدیم جایزه‌ی زرشک طلایی در فستیوال «قول‌های مسئولان و باورهای مردمی» را از آن خود کردیم و بالای سر بردیم.
راستش نمی‌دانیم این چندمین زرشکی است که طی سال‌های زندگی از مسئولان دریافت کرده‌ایم، ولی خوب می‌دانیم آخرینش نیست. هر بار هم که به خود می‌گوییم این دفعه دیگر باور نمی‌کنیم، باز هم درس نمی‌گیریم و امیدوار می‌شویم.
حالا حکایت خانه‌های مردم هم شده همان قول‌های قبلی، کسی نگفت انجام نمی‌دهد، هیچ‌کس به مردم نگفت خودشان بروند درستش کنند، اما کسی هم نمی‌داند چه زمانی، چه وقت و چه سالی خانه‌ها به دست مردم می‌رسد و خسارت‌ها پرداخت می‌شود. اصلاً این هم نه، چه روزی کار تعمیر و بازسازی شروع می‌شود؟ تمام‌شدن بماند برای مراحل بعد و قول‌های بعدی!
مسئولان عزیز، کاش کمی از مشغله‌های فراوان و جدی و خطیرتان، مثل حفاظت از محتوای خلاف واقع، فیلترینگ، تعطیلی شنبه یا پنجشنبه و… کم می‌کردید و به مسائلی مثل خانه‌های آوار شدۀ مردم می‌پرداختید. البته حق دارید، اهمیت خانه‌ها کجا و حیاتی بودن طرح‌های شما کجا!
