راضیه حسینی
سرقت از بانک ملی، یک سرقت معمولی نبود، سارقان حرفهای آن را طراحی و انجام دادند. باید یک گلایه بکنیم آنچنان که به واقعه سرقت از بانک ملی پرداخته شد به پس از واقعه که کشف بود پرداخته نشد. می خواستند جامعه را نا امن و پلیس را ناکارآمد نشان بدهند.»
مشکل این است که سرقت صندوق امانات بانک، آن هم به این راحتی، خودش یک موفقیت قرن برای سارقان بود. مطمئنم خودشان هم فکر نمیکردند اینقدر ساده بتوانند سرقت کنند. اگر گینس بخشی را به خاصترین دزدیها اختصاص میداد، حتماً نامشان به عنوان رکودداران ثبت میشد.
در واقع ما بین دو موفقیت قرن گیر کردهایم. موفقیت اولی آنقدر عجیب و غریب بود که دومی را زیر سایه خودش برد. شما بگویید میشود از سارق حرفهای و کارکشتهای که بعد از سرقت، بخشی از پول را به عمهاش کادو داده گذشت؟
دزدی با این حجم از آیکیو توانسته صندوق امانات بانکی را بزند، تازه روز بعد هم برگردد و وسایل جاگذاشته را ببرد.
هیچکس هم متوجه نشود. بعد انتظار دارید گرفتنشان بشود موفقیت قرن؟ یعنی در یکصد سال هیچ سارقی حرفهایتر ازاین بزرگواران در دام قانون نیفتاده؟ پلیس هیچ دزد باهوشتری را دستگیر نکرده؟
مثلاً افرادی که میلیاردی اختلاس کردهاند. تازه از پول اختلاس هم برای عمهشان کادو نخریدهاند. همه را یکهویی برداشته و بردهاند، تا به حال دستگیر نشدهاند؟ دزدهایی وجود دارند که اصلاً شبیه دزد نیستند.
اینهمه ریخت و پاش نمیکنند. اصلاً کسی نمیداند عمه دارند یا نه. اگر توانستید اینها را دستگیر کنید، ما خودمان اسم عملیات را میگذاریم موفقیت تاریخ از زمان پیدایش دایناسورها تا همین حالا.
به نظرم دستگیری این سارقان کار مهمی بود. از همین جا خسته نباشید ویژه به پلیسهای عزیز میگوییم. ولی بهتر نیست در حد موفقیت سال، آخرش دهه حساب کنید؟ موفقیت قرن را بگذارید برای سارقان باهوشتر، گمتر و مرموزتر.
