راضیه حسینی
«آغاز مرحله‌ای جدید از گران‌تر شدن هزینه اتصال و تعرفه اینترنت فیبر نوری در کشور»
مسئولان عزیز، با عرض شرمندگی، اگر امکان دارد کمی آرام‌تر پیش بروید، ما هنوز نمی‌دانیم چه زمانی مرحله‌ی قدیم را رد کردیم و وارد این مرحله شدیم. در واقع موارد مراحل گرانی در حدی زیاد است که دیگر از دست‌مان دررفته است کدام روز وارد کدام مرحله‌ی جدید از گرانی شده‌ایم.
البته این موضوع به‌هیچ‌وجه ربطی به مسئولان ندارد و به‌خاطر کندی ماست. احتمالاً در مدرسه خوب یاد نگرفتیم چطور سریع و درست بنویسیم، بخوانیم و حفظ کنیم. مغزمان درست‌وحسابی تجزیه‌وتحلیل نمی‌کند. نمی‌فهمد چرا باید اینترنتی که هست و نیستش گاهی مشخص نیست باز گران شود.
ما را ببخشید که در مدرسه درس‌های‌مان را خوب یاد نگرفتیم. متوجه نشدیم آمار و احتمال یعنی چه؟ حسابان چه می‌گوید و فیزیک به چه دردمان می‌خورد. اگر خوب یاد گرفته بودیم می‌فهمیدیم اگر یک تاس را که اعداد زوجش گرانی و اعداد فردش ارزانی است به زمین بیندازیم احتمال آمدن اعداد زوج صددرصد و احتمال فرد صفر درصد خواهد بود. ما سر این درس حتماً خواب بودیم.
شک نکنید. یا فرمولی وجود دارد که می‌گوید حقوق یک کارگر تابع هر شرایطی می‌تواند باشد جز تورم، و تورم نموداری است که هیچ‌کس انتهایش را ندیده است. کاش لااقل سر این درس بیدار بودیم و می‌فهمیدیم آخرش چه می‌شود.
متأسفانه ما مثل مسئولان نبودیم و از درس‌ها عقب افتادیم. اما آن‌ها آن‌قدر بادقت و وسواس یاد گرفتند که حالا همه‌ی احتمالات و فرمول‌ها را از بر هستند و می‌دانند هر گرانی‌ای دلیل مشخصی دارد و همه چیز طبیعی است. در واقع تنها مورد غیرطبیعی ما هستیم که مدام از مراحل جدید عقب می‌مانیم و مسئولان مجبورند به‌خاطر ما کند کنند، تا در گرانی جدید جا بیفتیم و دوباره شروع به حرکت کنند.
امیدواریم کندی ما را به تندی خودتان ببخشید. سعی می‌کنیم از این به بعد سریع‌تر از یک گرانی به گرانی دیگر وارد شویم. اگر هم نشدیم فدای سرتان. شما اصلاً به ما کاری نداشته باشید. به مسیرتان ادامه دهید!
