راضیه حسینی
دلایل سخنگوی طالبان درخصوص اینکه چرا زنان نمی‌توانند وزیر شوند: «ضروری نیست که در کابینه، زن باشد. زنان افغانستان آنهایی هستند که این ملت شهیدپرور را تربیت کرده‌اند. برخی وظایف را زن نمی‌تواند انجام دهد.»
این آخری را انصافاً راست گفته است. واقعاً بعضی کارها را زنان نمی‌توانند انجام دهند. تعارف که نداریم اصلاً در توان‌شان نیست، مثل اسلحه دست گرفتن به شیوه طالبان.
استفاده از اسلحه فقط و فقط از مردان باهوش و زیرک طالب برمی‌آید و تمام. اگر می‌خواهید بینید چگونه خبر جدید را با این عنوان سرچ کنید: «بازیگوشی طالب ناشی با تفنگ آمریکایی، به قیمت جانش تمام شد.»
خب البته این فقط یک اتفاق بود و کلی کارهای دیگر وجود دارد که زنان عمراً از عهده‌اش برآیند مثل این: «طالبان به بال هواپیما تاب بسته و بازی می‌کنند.»
این‌همه کار عجیب و محیرالعقول به نظر شما از عهده زنان برمی‌آید؟ نه امکان ندارد. می‌دانید بستن تاب به بال هواپیما چقدر زور و قدرت بدنی می‌خواهد؟ تازه بعد از آن، نشستن روی تاب و اوج گرفتن، واقعاً دل و جرئت مردانه می‌خواهد.
در واقع شیرمردان طالب خیلی کار عاقلانه‌ای کردند که اجازه ورود زن به کابینه دولت را ندادند. خودشان مردانه یک جوری قضیه را حل و فصل می‌کنند.
بالاخره یاد می‌گیرند اسلحه را چطور نگه دارند که خودشان را نکشند. حالا مهم نیست چندنفر هم سر این ماجرا کشته شوند. چیزی که زیاد است مرد جسور و بی‌باک طالب.
بالاخره عقده‌های کودکی و تاب‌بازی‌شان تمام می‌شود و به فکر مملکت‌داری می‌افتند. البته شاید هم هرگز تمام نشود. اصلاً مهم نیست، نوبتی کار می‌کنند. یک سری می‌روند پی تاب‌بازی و یکی سری مملکت‌داری. مملکت هم که با سواد و مدرک دانشگاهی و این چیزها اداره نمی‌شود، فقط نیازمند فهم و شعور ذاتی است که به وضوح در گروه طالبان دیده می‌شود.
به نظرمان همان بهتر که زنان در این کابینه هیچ نقشی نداشته باشند. از دور بنشینند به تماشای اداره مردانه امارت اسلامی و خوشحال باشند که هیچ جایگاهی در این سیرک جذاب و هیجان‌انگیز ندارند.
