آمار واقعیه یا کیکه؟

راضیه حسینی

بر فرض این‌که درست باشد، به نظرتان این آمار حیرت‌انگیز چگونه به دست آمده است؟ مسئولان ما همیشه معتقدند اولین راه، بهترین راه نیست، پس می‌توان به مسیرهای دیگری برای پایین آمدن آمار بیکاری فکر کرد. لازم نیست حتماً افرادی در جایی مشغول به کار شوند تا از لیست بیکارها درآیند، می‌شود معنای بیکاری را عوض کرد.

مطمئن باشید به زودی آمار یک درصد به ده، بیست، سی، چهل و بالاتر خواهد رسید و با کشوری مواجه می‌شویم که دیگر نوزادهایش هم بیکار نیستند.

مثلاً همین چند وقت پیش مسئولان عوض این‌که برای کولبران شغلی مناسب انتخاب کنند، راه آسان‌تر را برگزیدند و کلاً کولبری را جزو مشاغل به حساب آوردند. این نشانه‌ی اوج نبوغ آنهاست. رسیدن به بیشترین نتیجه با صرف هزینه‌ی صفر. تا این جای کار موفق شده‌اند یک درصد به شاغل‌ها اضافه کنند.

فعلاً تا همین جا هم موفقیت بزرگی است. اگر باور ندارید و فکر می‌کنید واقعی نیست، یک چاقو در بیاورید و ببینید واقعیه یا کیکه؟ وقتی متوجه شدید که کاملاً واقعی است می‌توانید چاقوی خود را روی باقی فرضیه‌ها هم امتحان کنید. مممکن است این چالش به مراتب سخت‌تر از قبل بشود و شما در تشخیص گیج شوید.

مثلاً ممکن است به زودی آماری برسد که چهل، پنجاه درصد از  بیکاری کم شده است، آن هم با قانونی کردن شغل «شهروند کمک خبرنگار» افرادی که در کوچه و خیابان منتظرند یوسف سلامی برود ازشان مصاحبه بگیرد  و آنها بگویند «هر کی هر چی گفته غلط کرده، ما که داریم کیف می‌کنیم.» یا اضافه شدن شغل بالن هوا کن و شعر پیدا کن برای بنرهای پایتخت.

همین فهمیدن واقعی یا کیک بودن هم می‌تواند به لیست مشاغل اضافه شود،  با اسم «چاقو دار» هر اتفاقی که کمی عجیب بود را با یک چاقو امتحان کند ببیند واقعی است یا کیک، آن وقت به همه اعلام کند. این شغل خیلی حساس و مهم است، مثلاً برخی مسئولان را هم می‌توان امتحان کرد؛ کسی چه می‌داند شاید کیک باشند.