راضیه حسینی
قالیباف: «مگر میشود یک پراید جابه‌جا شود و یک نفر از دهک ۱۰ به ۳ بیاید و از ۳ به ۱۰ برود؟ این‌ها پذیرفته نیست. مگر میشود بدون داده مدیریت کرد؟»
نمی‌دانیم چرا حس می‌کنیم آقای قالیباف به سرنوشتی مشابه اصحاب‌کهف دچار شده و تازه از غاری بیرون آمده‌اند، به همین خاطر از همه چیز متعجب می‌شوند و اصلاً نمی‌دانند این‌جا کجاست؟ مثلاً همین‌طور با تعجب به شیوۀ مدیریت کشور نگاه می‌کنند و حتی باورشان نمی‌شود که خودشان هم عضوی از همین سیستم هستند و اسم‌شان مسئول است. فکر کنیم هنوز در مرحلۀ انکار قرار دارند و نمی‌خواهند خودشان را هم عضوی از مسئولان بدانند.
آقای قالیباف، اجازه بدهید کمی اوضاع را برای‌تان شرح دهیم تا باز متعجب نشوید. ما در کشوری زندگی می‌کنیم که حتی شاید با خرید یک کیلو سیب‌زمینی هم از دهکی به دهک دیگر سقوط کنیم، چه رسد به پراید. ما معمولاً سعی می‌کنیم در روز طوری خرید کنیم که از یک مقدار بیشتر نشود و پول توی جیب‌مان ته نکشد. به این می‌گویند مدیریت دهکی. معمولاً این کار را با نخریدن هر چیز انجام می‌دهیم. در واقع سعی می‌کنیم خیلی در دید آمارگیران نامرئی نباشیم. راستش را بخواهید بعضی از ما می‌ترسیم دیگر دهکی برای ماندن درونش نداشته باشیم و بی دهک شویم.
می‌دانیم که از دید شما این‌ها اصلاً پذیرفته نیست. لطفاً خودتان را ناراحت نکنید و برای ما غصه نخورید. کم‌کم عادت می‌کنید. از شما ممنونیم که این جایگاه را نمی‌پذیرید و نسبت به آن اعتراض دارید.
درست است که برای مردم فایده‌ای ندارد و باز آش همان آش و کاسه همان کاسه است، ولی ما همواره دل‌مان به همین حمایت‌های معنوی مسئولان خوش بوده و هست و خواهد بود، البته این‌که حمایت دیگری هم در کار نیست که دل‌مان به آن خوش باشد، بی‌تأثیر نیست.
درهرصورت امیدواریم هرچه زودتر با شرایط مملکت کنار بیایید و شما هم مثل سایر مسئولان، دیگر نه تعجب کنید و نه نگران ما باشید!
