بیمه عمر و نقش آن در توسعه جوامع

دکتر محسن صادقی نیه

در دنیای امروزی «بیمه» یکی از ابزارهای نوین مدیریت اقتصادی جوامع محسوب می شود که از طریق اثر گذاری بر شاخص‌های اقتصادی سعی در رشد اقتصادی- اجتماعی جوامع دارد.

پیشرفت‌ فناروی و اثرگذاری آن بر سبک زندگی جوامع مختلف و به تبع آن گسترش اینترنت و قدرت نفوذ شبکه‌های اجتماعی موجب تغییرات وسیعی در سطوح مختلف زندگی کاری و شخصی افراد شده و شرکت‌های بیمه در مواجهه با تغییرات بازار، خواسته‌های مشتریان و ظهور اینشورتک‌ها باید بسترهای لازم را آماده کرده و انعطاف‌پذیری مطلوبی در راستای پذیرش تکنولوژی و به کارگیری آن در راستای ارائه خدمات نوین بیمه ای به جامعه دارا باشند.

در این میان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع، میزان استقبال افراد جامعه از بیمه عمر است. در صورت نبود سرپرست خانواده، بیمه عمر بار روانی موجود بر جوامع را در راستای تأمین بخشی از هزینه های زندگی کاهش می دهد. از دیگر مزایای این بیمه عمر می توان به نقش پس انداز برای افراد به ویژه نوجوانان اشاره کرد و همچنین بخشی از هزینه درمان بیماری های خاص را پوشش می دهد.

نتیجه کلانی که بیمه عمر بر اقتصاد دارد را می توان در رشد تولید ناخالص داخلی، سوددهی شرکت های بیمه و پوشش ریسک سایر بخش های سرمایه گذاری مطرح کرد.

استارت‌آپ‌های اینشورتک با شناسایی دقیق خواسته‌های مشتریان، مشخص کردن نیازهای شرکت های بیمه‌ای و شناختن فرصت‌های همکاری با کسب و کارهای غیربیمه‌ای دیگر و همچنین با نگاه به مدل های کسب و کارهای نوآورانه سعی دارند با انجام فعالیت های خلاقانه در ارائه خدمات نوین بیمه ای نقش تعیین کننده ای داشته باشند.

در جوامع پیشرفته اینشورتک ها سبب می شوند که صنعت بیمه به سمت و سوی ارائه خدمات نوین و با کیفیت بالاتر به مشتریان حرکت نماید که این مهم محقق نمی شود مگر آن که عنصر مهم و حیاتی نوآوری در مهاجرت از رویکردهای سنتی به سمت اینشورتک ها دیده شود.

امروزه جوامع کشورهای توسعه یافته، با تکیه بر بیمه عمر به جایگاه مطلوبی از نظرخطرهای مرگ و میر سرپرست خانوار، مشکلات اقتصادی ناشی از آن و همچنین مشکلات ناشی از پیری و کهولت افراد جامعه رسیده اند.

موضوعاتی که امروزه پیرامون توسعه صنعت بیمه و افزایش رفاه اجتماعی بیان می شود، نشان می دهد که جوامع سالم، پیش از آنکه نیازمند آسایش باشند، به امنیت روانی نیاز دارند.

نظام بیمه های عمر و سرمایه گذاری در کشورهای توسعه یافته، به عنوان یکی از اهرم های برقراری عدالت اجتماعی و کاهش فقر، از دو طریق مستقیم و غیرمستقیم در راستای افزایش سطح رفاه اجتماعی نقش مهمی ایفا می کنند.

با توجه به نقش بیمه های عمر در کمک به پس انداز و سرمایه گذاری جامعه و نقش مؤثر آن در رشد اقتصادی، می توان به اهمیت این رشته از بیمه در اقتصاد کشورها اشاره کرد؛ به  نحوی که یکی از شاخص های توسعه یافتگی صنعت بیمه در دنیا، سهم فعالیت های بیمه های عمر از بازار بیمه است. عواملی که بر تقاضای این بیمه ها مؤثرند، دو گروه هستند.

گروه اول شامل عوامل کمی از قبیل درآمد، سن، تعداد افراد خانواده، تحصیلات و شغل؛ و گروه دوم شامل عوامل کیفی مانند اعتقادات، درجه ریسک گریزی افراد، میزان اعتماد به نفس و ویژگی های شخصیتی است. فعالیت کاری جامعه، مطابق با فرضیه چرخه زندگی آندو و مودوگیلیانی، با درآمد پایین آغاز می شود و تا پیش از بازنشستگی به حداکثر میزان خود خواهد رسید.

لذا معمولاً پس اکثر افراد جامعه پس از بازنشستگی با کاهش درآمد رو به رو می شوند که درصدی از افراد به منظور جلوگیری این چالش، در سال های کاری خود اقدام به پس انداز می کنند.

طبق تئوری ذکر شده، جامعه در سال های اولیه و پایانی زندگی دارای  درآمدی کمتر و در میانسالی درآمد بالاتری هستند. لذا تقاضای بیمه عمر از سوی افراد جوان می تواند بیش از دیگر سنین باشد.

لذا باید با داده کاوی و تحلیل رفتاری در خصوص فرهنگ سازی موضوع بیمه عمر و اثرات آن بر اقتصاد، بسترهای لازم برای توسعه این مهم را بیش از پیش مهیا کرد.

مولف و مشاور سازمانی