خوشبختانه در سال ۱۴۰۴ فولاد مبارکه از منظر صادرات محصولات فولادی رکوردهای خوبی را ثبت کرده اما در ادامه این مسیر با یک چالش جدی مواجه است که باید مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.
یکی از مهمترین دغدغههای شرکتهای فولادی که باید مورد توجه سیاستگذاران و مسئولین قرار گیرد، صادرات غیر رسمی محصولات فولادی با کارتهای بازرگانی یکبار مصرف است.
این در حالی است که در حال حاضر محصولات فولاد مبارکه که در بورس کالا از طریق سیستم بهینیاب عرضه میشود و به دلیل اختلاف نرخ ارز ۷۰ هزار تومانی و ارز آزاد از چرخه تولید خارج و به صورت غیر رسمی راهی بازارهای کشورهای همسایه میشود. این فرایند دو چالش جدی را برای صنعت کشور بههمراه دارد اول این که این محصولات به جای این که بهصورت غیر رسمی و خام بهفروش برسند باید در جریان تولید بسیاری از کارخانههای کشور و برای تولید انواع محصولات با ارزش افزوده بالاتر مورد استفاده قرار گیرند.
دومین چالش این است که این ورقها با قیمتهای بسیار پایینتر از نرخ جهانی به کشورهای همسایه ارسال می شوند؛ بهنظر میرسد که راهکار اساسی برای تغییر این وضعیت، عرضه ارز صادرکنندگان محصولات فولادی در اتاق مبادله دوم است؛ جایی که نرخ ارز به صورت واقعی در آن فروخته میشود.
راهکار دیگر برای مدیریت این وضعیت این است که گمرک جمهوری اسلامی نظارت دقیقتری بر صادر کنندگان فولادی داشته باشد؛ به این معنی که این صادرات یا توسط تولیدکنندگان محصولات فولادی انجام شود یا کسانی بتوانند این صادرات را انجام دهند که گواهی صادراتی مربوطه را داشته باشند.
گواهی صادراتی به این معنی که این کالا در مجرای رسمی که میتواند بورس کالا باشد و بهمنظور صادرات از شرکت تولید کننده خریداری کرده باشند.
