راضیه حسینی
روزنامه دولت: «برای تامین پول یارانه، مالیات هر تراکنش را بلافاصله بگیرید و به حساب دولت بریزید. با این کار، کسری بودجه هم رفع میشود.»
بعضی از شخصیتها در کارتونهای معروف تلویزیونی خیلی بهشان ظلم شد. بیچارهها چون در قصهها گیر کرده بودند نمیتوانستند به عالم واقعیت بیایند و ما را از اشتباه دربیاورند. پس سالها سکوت کردند و امیدوار بودند به اینکه بالاخره یک روزی حقیقت ماجرا رو میشود.
مثلاً همین داروغه مظلوم ناتینگهام. همه ما سالها فکر میکردیم موجودی رذل و بیخود است، چون به محض اینکه یک بدبختی پول به دست میآورد، سریع مالیاتش را میگرفت. چقدر به این سرباز وظیفهشناس پرنس جان، بد و بیراه گفتیم. ولی از آنجایی که ماه هیچوقت پشت ابر نمیماند، بالاخره چهره واقعی این موجود مهربان را شناختیم و فهمیدیم این کارها را فقط برای تأمین پول یارانه و برطرف شدن کسری بودجه انجام میداده، نه چیز دیگری.
اما رابین هود، که الان متوجه شدیم شخصیت منفی داستان بوده و این همه سال با زیرکی ما را گول زده، اصلاً حالیش نبود که دولت نمیتواند با باد هوا بچرخد و از همین مالیاتهاست که سرپا میایستد، نه صادرات غیرنفتی، فروش نفت و این چیزهای سطحی.
رابین هود همهش میخواست در کار معمول و معقول دولت پرنس جان بیچاره خرابکاری کند و این کار را به بهانه کمک به مردم انجام میداد. اصلاً اگر اینهمه میخواست به مردم کمک کند چرا باز هم خانواده خرگوشهای بیچاره پول برای زندگی نداشتند؟ دقیقاً بهخاطر اینکه نمیگذاشت، داروغه کار خودش را بکند، از جیبشان بردارد و دوباره به جیبشان بریزد.
ما بچه بودیم و حالیمان نبود مالیات اصلاً هم چیز بدی نیست و اتفاقاً باید هرچه بیشتر و سریعترازمردم گرفته شود تا دولت بتواند به مردم کمک بیشتری کند. البته حق داشتیم، موضوع کمی پیچیده بود و با عقل کودکی و ناقص ما جور درنمیآمد. دلمان میخواست با دست خودمان گردن داروغه ظالم ناتینگهام را بپیچانیم و خفهاش کنیم. خدا را شکر که دستمان بهش نرسید و یک بیگناه را خفه نکردیم.
به نظرمان بهتر است یک دور دیگر کارتون رابین هود را ببینیم. اما این بار کاملاً متفاوت از قبل. اصلاً باید اسمش را عوض کنیم و بگذاریم «داروغه مهربان ناتینگهام»
