
زینب غضنفری
بومی سازی در سالهای جنگ تحمیلی به عنوان مهندسی معکوس در کشور کمک بسیاری به توسعه صنعتی کرد. اوج این اتفاق در صنایع دفاع رخ داد و در نهایت دستاوردهایی که از این طریق طی دهه شصت شکل گرفت هسته های نخستین توسعه صنعتی طی سالهای بعد را پدید آورد.
البته تفاوت نگاه دولت ها و میزان بهایی که آنها برای این روش توسعه صنعتی در کشور لحاظ کردند باعث شد این اتفاق در سالهای پس از جنگ تا امروز با فراز و فرودهای فراوانی مواجه شود ولی در نهایت هیچگاه این روند متوقف نشد و اگر امروز شاهد صنایع دفاعی پویا در کشور هستیم، یا رشد چشم گیر شرکتهای دانش بنیان مایه افتخار ایران است، همه و همه ریشه در روندی دارد که در سالهای جنگ و بر مبنای روحیه ما می توانیم شکل گرفت.
در دهه های اخیر هم به تبع تغییر فضای فناوری و افزایش سهم صنایع الکترونیک و در نسل بعدی آن ارتباطات و اطلاعات روند مهندسی معکوس به صنایع فلزی و یا بازسازی قطعات پیچیده مکانیکی محدود نماند و امروز می بینیم شرکتهای دانش بنیان که جایگزین هست های اولیه خودکفایی دوران جنگ هستند در کشور به سمت رفع نیازهای داخلی در عرصه صنایع الکترونیک و رایانه حرکت کرده اند. این اتفاق هم در عرصه تولید نرم افزار و هم در عرصه سخت افزار در حال رخ دادن است.
اما این شرکت ها نیاز به حمایتهای جدی و توجه مدیران صنعتی دارند که خوشبختانه شاهد هستیم مدیرانی که نگرش ملی داشته و تلاش دارند جایگاه خود را از یک مصرف کننده در عرصه صنایع به جایگاه صنایع پیشرو و صاحب دانش ارتقاء دهند به این شرکتها توجه نشان میدهند.
امروز بی اغراق یکی از پر مصرف ترین حیطه های صنعتی در جهان و در ایران، صنایع ارتباطی و مخابراتی به خصوص ارتباطات سیار هستند. اپراتورهایی که متولی ارایه خدمات این صنعت در کشور محسوب می شوند در سالهای گذشته دستاوردهای خوبی داشته اند ولی هنوز در زمینه زیرساخت و با توجه به سطوح فناوری لازم جهت تامین نیاز شبکه زیرساخت هنوز خلاء های فراوانی در کشور وجود دارد و یکی از این خلاءها نبود دانش فنی تولید آنتن های لازم جهت توسعه شبکه است که تا امروز تجهیزات این آنتن ها از خارج از کشور وارد و نصب می شد و هنوز این وابستگی وجود دارد..
آخرین آمار رسمی از تعداد آنتن های شبکه تلفن همراه در کشور مربوط به سه ماه سال 1400 است و طبق آن معادل 112هزار سایت فعال از سوی سه اپراتور اصلی در کشور راه اندازی شده اند که از این میزان معادل 63 هزار سایت از سوی همراه اول راه اندازی شده و دو اپراتور دیگر سر جمع 48هزار سایت را مدیریت می کنند.
ارزبری هر کدام از این سایت ها حدودا معادل 50هزار دلار است که بخش عمده ای از آن مرتبط با آنتن سایت است،این آنتن ها قرار است توسط شرکت های ایرانی ساخته شوند .
یک ضرب ساده نشان می دهد بیش از 5.6میلیارد دلار فقط راه اندازی اولیه این شبکه هزینه داشته و این ارقام جدا از هزینه های نگهداری شبکه است.
اما بعد از حدود دو دهه از توسعه شبکه تلفن همراه در کشور میان سه اپراتور اصلی، همراه اول پیشگام شده تا برای بومی سازی فناوری ساخت این سایت ها از توان داخلی استفاده کند و اولین گام برای بومی سازی سایت های پوشش دهنده شبکه تلفن همراه، تولید آنتن ها در کشور است که همراه اول در این زمینه سرمایه گذاری کرده است.
نیمه شهریورماه،مدیرعامل همراه اول در جریان بازدید هیئتی از کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی از مرکز مانیتورینگ پلتفرمهای دیجیتال همراه اول ، خبر از سرمایه گذاری 1200 میلیارد تومانی برای بومی سازی و تولید داخلی با شرکتهای مختلف داخلی در حوزه آنتن داد.
این اتفاق میتواند جریانی مالی عظیمی را به بدنه شرکتهای داخلی تزریق و میزان ارز بری توسعه شبکه تلفن همراه کشور را به شدت کاهش دهد.
همانطور که در ابتدای این مطلب اشاره شد، شعار ما می توانیم و تلاش برای کاهش وابستگی علمی از شروط اصلی توسعه محسوب می شود و با توجه به جایگاه ویژه ای که شبکه زیرساخت در عرصه ارتباطات و اطلاعات دارد پیشگامی همراه اول ورای یک فعالیت بنگاه داری و نگاه اقتصادی نوعی سرمایه گذاری ملی محسوب می شود.








