راضیه حسینی
سیل تماسها به سمت این شماره سرازیر میشود. مردمی که امیدوارند کاری از دست سه عدد بر بیاید بخت خویش را امتحان میکنند و زنگ میزنند.
بعد از دو ساعت و چهل و پنج دقیقه ماندن پشت خط و شصت و چهار بار گوش کردن به یک موسیقی، تماس برقرار شده و اعلام میشود که مشکل در حال بررسی است.
بعد از تحقیقات، مشخص میشود مشکل اصلاً داخلی نیست و به کیف رئیسجمهور آمریکا مربوط است. 195 با کیف رئیسجمهور آمریکا تماس میگیرد و میگوید: «سلام. ما سامانه برطرف کردن مشکل کندی اینترنت در ایران هستیم. میخواستیم بدونیم که آیا شما دکمهای رو برای مدت چند ثانیه فشار دادید؟»
کیف رئیسجمهور آمریکا میگوید: «اجازه بدید بگردم ببینم کدوم دکمه بود…او بله بله، میخواستم اینترنت بورکینافاسو رو کند کنم، به اشتباه دستم خورد روی دکمه ایران. اجازه بدید الان درستش میکنم.»
195: «لطفاً از این به بعد دقت بیشتری کنید. این بیبرنامگیها اصلاً قابل قبول نیست. چند روزه همکاران و دوستان داخلی ما دارن دنبال مسبب کندی میگردن و پیداش نمیکنن.
حتماً قبل از فشار دادن دکمه قطعی یا کندی، به ما اطلاع بدید که یکهو دکمه تو دکمه نشه. ما هم بالاخره دکمههای خودمون رو داریم. نکنه فکر کردید فقط خودتون دکمه دارید؟»
کیف رئیسجمهور: «بله بله کاملاً حق با شماست. فقط اینکه قراره قبل فشار دادن دکمه توسط ما، اقدامات پیشگیرانهای رو انجام بدید؟»
«خیر. فقط دوست داریم از همه چیز مطلع باشیم.»
«اوکی واکی. حتماً به شما اطلاع خواهیم داد. با همین شماره تماس بگیریم؟»
«بله. البته ممکنه مدتی پشت خط بمونید. تماسها بسیار زیاده. ما هم باید به تکتکشون جواب بدیم. تعریف از خود نباشه، پاسخگویی یکی از خصوصیات بارز ماست.»
بعد از قطع تماس، سامانه 195 به صورت گویا این پیام را پخش خواهد کرد:«ضمن تشکر از تماس شما. به استحضار میرساند، مشکل کندی اینترنت برطرف شده و از این به بعد هموطنانمان میتوانند به راحتی و با سرعت هرچه تمامتر از اینترنت استفاده کنند.
اگر باز هم شمکلی در این زمینه داشتید لطفاً به گیرندههای داخلی خود دست بزنید.»
