راضیه حسینی
جناب آقای قاضیزاده هاشمی، علیک سلام. ( گفتیم زشت است جواب سلامی را که آقای قاضیزاده در مستند تبلیغاتی دادند، ندهیم)
آقای دکتر، دست شما درد نکند که برای نشان دادن جدیت و تلاشتان در از بین بردن افرادی که ولکن سفره انقلاب نیستند، به فرش خانه مادرتان هم رحم نکردید. این کار شما خیلی ارزشمند بود. ولی هرچه فکر کردیم به نظرمان با این تیپ قهرمانانه هالیوودی، و رمبو وارد میشود طور، نمیشود مملکت را درست کرد. در واقع، مشکلات آنقدر زیاد است که فقط سینمای بالیوود میتواند به داد کاندیداهای ریاستجمهوری برسد. مثلاً در همین فیلم، اگر شما از یک کارگردان بالیوودی کمک میگرفتید میتوانستید با لبههای همان سفره همه مفسدان را سر ببرید. البته گویا پیش از شما برخی از نامزدهای ریاستجمهوری نیمنگاهی به دنیای جذاب فیلم هندی انداختهاند و این نگاه کاملاً روی صحبتهایشان اثر گذاشته است. مثلاً یکی از نامزدها مدتها پیش گفته بود: «اگر آمریکا با ما وارد جنگ شود، میتوانیم از آنها کلی اسیر بگیریم و بعد با مبادله اسیرها تمام مشکلات اقتصادیمان را حل کنیم.» انگار سربازان آمریکایی تعدادی موز هستند که ما هنگام حمله، همه آنها را جمع میکنیم و میاندازیم توی جیبمان و بعد به آمریکاییها میفروشیم. جدیداً هم گفتند:«هفت تا صفر از پول ملی برمیداریم و یکهو میشویم ثروتمندترین کشور.»
خاصیت فیلم هندی همین است در لحظه آنقدر کیف میکنی که یادت میرود همه اینها تخیل و فانتزی است. مثلاً وعده یارانه بالا، تهیه مسکن برای همه جوانان، تورم پایین، بورس سبز، صداقت با مردم و…
حس و حالی که به آدم دست میدهد مثل همان وقتی است که قهرمان داستان با موتور از بالای سر پانصد نفر رد میشود و فقط با یک فوت میزند گندهشان را میکشد.
به نظر ما جذابترین قسمت انتخابات ریاستجمهوری همین فیلمهای تبلیغاتی آن است. آدم دلش باز میشود و میتواند کلی فیلم جذاب و هیجانانگیز مجانی ببیند، بدون اینکه پول اشتراک به سایتهای پخش فیلم بدهد و تازه نگران باشد نکند وسط راه، فیلم متوقف شود و دیگر اجازه پخش پیدا نکند. لطفاً قسمت پخش فیلمهای نامزدهای ریاستجمهوری را بیشتر کنید تا قبل از رسیدن به قسمت رئال، کمی فانتزی بینیم و کیف کنیم.
