راضیه حسینی
اندراحوالات منطقالطیر مسئولان: هان ای مردم بیخبر هوشیار باشید که در نخوردن منطقی است بس والا. کجا پارسایی را دیدید که صبح را با تخممرغ عسلی و نان دورو خاشخاشی آغاز کند؟
منطق ما را دریابید که به صلاح شماست. از پس هر گرانی درجهای از عرفان نهفته که بددلان و شکم پرستان ندانند چیست. ارزانی مایه عذاب است و شکم گندگی. برای دیدن طیران مرغ باید از جسم فانی بگذرید.
برای گذر از این جسم لازم است نخرید و نخورید. برای نخریدن باید نداشته باشید. برای نداشتن لازم است همه چیز آنقدر گران شود که نفس اگر بخواهد هم نتواند وسوسهتان کند. آن زمان است که عرفانی ملکوتی نصیبتان میشود.
خوشا به سعادتتان. حیف و صد حیف که مسئولیت پای ما را بسته و مجال پرواز نمیدهد. نفسمان در اسارت صندلیهاست و مجبوریم به اطاعت از شکم. غم و درد ما را پایانی نیست. خوش به حال شما سبکباران و سبک شکمان.
دیگر با این قیمتها به زودی همگی از بند مرغها و تخممرغها رها خواهید شد. به آسایشی ابدی و جاودانی خواهید رسید.
جهد میکنیم تا با همین منطق شما را از بند تعلق به هر خوراکیای آزاد کنیم. حتی کرفس.
اصلاً چرا بند خوراک. حتی پوشاک و خانه. سقف خانه عارف آسمان است.
جهد میکنیم تا رسیدن شما به بالاترین درجه عرفان از پای ننشینیم. تا دانه دانه شما را به آسایش ابدی نرسانیم خسته نشویم. ما آمدهایم برای وصال شما با عالمی دگر.
هدهد چون این سخنان شنید مویکنان به سمت بیایان روانه شد و هرچه منطق و پاسخ پیش از این بلد بود جمله به فراموشی سپرد. آخرین خبر حکایت از این دارد که گوشهای بنشسته و مدام با خود تکرار میکند :«من جوجه اردک زشتم.»
