روایت بقا در میدان جنگ رسانه

مسعود شریعت زاده – مدیر مسئول

امروز عصر اقتصاد به شماره ۶۰۰۰ رسیده است؛ عددی که در تاریخ مطبوعات ایران، بیش از آنکه نماد یک تکرار ساده باشد، نشانی از استقامت در خط مقدم جنگ روایت‌ها و کارزار اقتصاد ملی است.

ما در سال ۱۴۰۵، در حالی این میراث هشتادوسه‌ ساله، از ۱۵ آذر ۱۳۲۲ تا امروز، را ورق می‌زنیم که تداوم انتشار یک روزنامه، دیگر صرفاً یک فعالیت فرهنگی نیست؛ بلکه یک عملیات دشوار لجستیکی در قلب یک جنگ همه ‌جانبه اقتصادی است.

ریشه‌های این رسانه به بیش از هشت دهه پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که در ۱۵ آذرماه ۱۳۲۲ نخستین شماره آن بر پیشخوان مطبوعات نشست تا یکی از کهن‌ترین و اصیل‌ترین جراید اقتصادی کشور متولد شود.

این میراث ارزشمند پس از انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۸۲ با همت بلند و بنیان‌گذاری زنده‌یاد جناب آقای سیف‌الله یزدانی جانی تازه گرفت و با نگاهی توسعه‌محور و تخصصی به عرصه سیاست‌گذاری و تحلیل اقتصاد ملی وارد شد؛ راهی پرفراز و نشیب که حاصل سال‌ها قلم‌زدن متعهدانه و باور عمیق به لزوم رسانه‌نگاری تخصصی بود.

از ابتدای سال ۱۴۰۲ که مسئولیت این امانت سنگین بر دوش تیم جدید قرار گرفت، به‌خوبی واقف بودیم که در چه شرایطی گام به این میدان می‌گذاریم. اما باید صادقانه با مخاطبان و نهادهای تصمیم‌ساز کشور در میان بگذاریم که در سال ۱۴۰۵، هزینه‌های تولید محتوا به مرزهای غیرممکنی رسیده است که اگر عزم جزم همکاران ما و عشق و علاقه قلبی به این حوزه نبود، چراغ بسیاری از رسانه‌های تخصصی تاکنون خاموش شده بود.

وقتی سخن از هزینه‌ها به میان می‌آید، ما با یک دیوار بتنی از قیمت‌ها روبه‌رو هستیم. کافی است تنها نگاهی به آمار بیندازیم تا عمق فاجعه مشخص شود: قیمت زینک که ابزار اولیه چاپ است، از ۳۲۵ هزار تومان در اسفندماه سال گذشته، اکنون به ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان رسیده؛ یعنی جهشی ده برابری که تازه اگر بتوان آن را در بازار پرنوسان پیدا کرد! قیمت کاغذ از مرز ۲۰۰ هزار تومان عبور کرده و هزینه‌های چاپ، ظهور و لیتوگرافی نیز به همین نسبت تورمی، سرکش شده‌اند.

در حوزه توزیع و ارسال، ما با رشد بیش از دوبرابری هزینه‌ها نسبت به پارسال دست‌به‌گریبانیم، و هزینه‌های سربار دیگر مانند اجاره‌بها، پیک و پست و غیره، عملاً سودآوری را غیر ممکن ساخته است.

در حوزه سرمایه انسانی نیز، وضعیت به‌مراتب بغرنج‌تر است. در حالی که حقوق اسمی، رشدی ۶۰ درصدی را تجربه کرده، اما فشار واقعی بر کارفرمای رسانه به دلیل هزینه‌های جانبی و بیمه، بسیار سنگین‌تر است. و همچنین هزینه‌های فزاینده تولید محتوای فاخر، دقیق و دست‌اول در عصری که جنگ روایت‌ها و بمباران اخبار جعلی با ابزارهای نوین در جریان است، حفظ خبرنگاران و کارشناسان زبده اقتصادی، پردازش داده‌های پیچیده مالی و ارائه تحلیل‌های راه‌گشا و مستند، مستلزم سرمایه‌گذاری‌های سنگین فکری و مالی است که متأسفانه در ساختار اقتصادی فعلی رسانه‌ها کمتر به آن توجه می‌شود.

تلخ‌تر آنکه سازمان تأمین اجتماعی، بدون کوچک‌ترین رحم و مروتی در این شرایط جنگی، به‌جای همراهی، با اعمال قوانین جدید و تغییرات ساختاری، از جمله «اعمال کد صنف» در لیست‌های بیمه، عملاً آن «معافیت رسانه‌ای» را که روزگاری قرار بود حامی مطبوعات باشد، به افسانه‌ای دور تبدیل کرده است. این نگاه سخت‌گیرانه، نه تنها باری از دوش رسانه برنداشته، که با افزایش چندبرابری هزینه‌های لیست بیمه، تداوم حیات حرفه‌ای را برای ما و همکارانمان به یک مجاهدت تمام‌عیار تبدیل کرده است.

با تمام این احوال، عصر اقتصاد با تکیه بر آرمان‌های اقتصاد مقاومتی و با باور به اینکه رسانه، چشم بیدار حاکمیت و صدای بی‌پناه تولیدکننده در شرایط تحریم است، عقب‌نشینی نکرده است. ما با علم به دشواری‌ها، خود را ملزم به همگرایی راهبردی با دولت محترم و نهادهای سیاست‌گذار می‌دانیم تا در این آرایش جنگی، سهمی در کاهش آسیب‌های اقتصادی داشته باشیم.

این ۶۰۰۰ شماره، حاصل خون‌دل‌های بسیار و حمایت‌های معنوی کسانی است که می‌دانند در این فضای مسموم اخبار جعلی، داشتن یک رسانه‌ی تخصصی و پایبند به منافع ملی، چه گوهری است. در اینجا لازم می‌دانم اززحمات مرحوم جناب آقای سیف‌الله یزدانی، بنیان‌گذار عصر اقتصاد، جناب آقای علی پاکزاد و همچنین از همه مدیران، سردبیران، خبرنگاران، نویسندگان، کارشناسان، کارکنان بخش‌های فنی، اداری، چاپ و توزیع و تمامی همکارانی که در این سالیان در کنار روزنامه ایستادند، صمیمانه تشکر و قدردانی کنم.

رسیدن به این نقطه عطف، پیش و بیش از هر چیز ثمره همراهی، اعتماد و پشتیبانی مادی و معنوی مخاطبان فرهیخته، کارشناسان، صنعتگران، بنگاه‌های اقتصادی، نهادها، ارگان‌ها و وزارتخانه‌هایی است که طی این سالیان، عصر اقتصاد را محرم تحلیل‌ها و امین نقدهای سازنده خود دانسته‌اند.
در این نقطه عطف تاریخی،

مراتب قدردانی و امتنان قلبی خود را به پیشگاه تمامی همکاران شریف، مدیران، اساتید و یاورانی که در این مسیر دشوار چراغ این خانه را پرفروغ نگه داشتند تقدیم می‌کنم. رجاء واثق داریم که در گام‌های پیش‌رو، این رسانه با عمق تحلیلی بیشتر، عزم راسخ‌تر و درکی عمیق‌تر از الزامات امنیت اقتصادی کشور، در مسیر اعتلای ایران عزیز نقشی درخور ایفا خواهد کرد.