راضیه حسینی
اسداله‌نژاد: «نرخ تعادلی مرغ باید حداقل ۴۰۰ هزار تومان باشد /در فروش گوشت مرغ تورم داریم؛ گرانی نداریم.»
خیال‌مان راحت شد. مدام نگران بودیم نکند مرغ گران شده باشد. با این حساب در موارد متعددی فقط تورم داریم و به اشتباه فکر می‌کنیم گرانی وجود دارد.
اگر ما هم بلد بودیم مثل مسئولان به‌صورت تخصصی همه چیز را بررسی کنیم و اسم درست روی اتفاقات بگذاریم، الان اوضاع‌مان خیلی متفاوت بود. مثلاً در زمان تحصیل، وقتی نمره‌ی زیر ده می‌گرفتیم می‌گفتیم: «نمره‌مان کم نشده است، فقط افت عددی پیدا کرده‌ایم.»
یا وقتی با ماشین، صاف می‌رفتیم در دل یک درخت، طوری که با طبیعت یکی شویم، می‌گفتیم «ماشین به قوطی کنسرو تن‌ماهی تبدیل نشده است، فقط کمی حجمش کوچک شده و فشردگی شدید پیدا کرده است.»
همین حالا هم مسئولان می‌توانند در موارد متعدد از این ادبیات جذاب استفاده کنند، مثلاً در مورد کیفیت پایین اینترنت بگویند «سرعت اینترنت پایین نیامده، بلکه دقت آن بالا رفته است. اینترنت سعی می‌کند در موارد دانلود و به‌خصوص آپلود، کیفیت را فدای کمیت نکند و همان‌طور بادقت خیلی‌خیلی شدید پیش برود.»
فقط تنها چیزی که در این لفاظی جذاب ثابت می‌ماند و نمی‌توان با ادبیاتی متفاوت درباره‌اش حرف زد، جیب و دست خالی مردم است. این یکی دیگر زیادی عیان و واضح است و نمی‌توانید مثلاً بگویید: «جیب خالی نداریم، فضای موجود پر از اکسیژن است.»
پول که نباشد مهم نیست گرانی داریم یا تورم، معنای اقتصادی و تخصصی تورم و گرانی چیست؟ عوام چه فکر می‌کنند و چه معانی مهمی از اقتصاد را نمی‌دانند و اصلاً چرا باید بدانند؟ کارمند و کارگری که دیگر نان شب را هم قسطی می‌خرد اگر بفهمد تورم و گرانی یعنی چه، کدام مشکلش برطرف می‌شود؟ همین که اسم گرانی حذف شود، همه چیز درست خواهد شد؟
کاش مثل برخی مسئولان راحت و صادقانه بگویید گرانی هست، اصلاً همین است که هست.
ما که می‌دانیم، شما هم کاش بدانید که می‌دانیم!
