تکنیک های ایجاد انعطافپذیری تیمی در کسبوکار
دکتر حسین چناری؛ مدرس دانشگاه و مشاور امور آموزشی
درک پویایی تابآوری در مواجهه با چالشهایی مانند بلایای طبیعی، تروریسم، رکود اقتصادی، مهاجرت گسترده، تهدیدات سایبری، مسائل درازمدت مراقبتهای بهداشتی مانند چاقی، و انبوهی از دیگر روندهای اجتماعی-سیاسی و اقتصادی، فوریت بیشتری را در پیش گرفته است.
فناوریهای جدید، مانند سیستمهای یکپارچه با هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و اقتصاد دایرهای هم فرصتهای جدید و هم تهدیدهای بالقوه را ارائه میکنند. علاوه بر این، بسیاری از صنایع با پراکندگی بینالمللی پیشرونده محصولات و خدماتشان، و تفکیک زنجیرههای تأمین آنها، جهانی شدهاند، که اطمینان از حفظ استانداردهای کیفیت، ایمنی و کار را بهطورفزایندهای دشوار میکند.
در پاسخ به این چالشها، رهبران کسبوکار بهطورفزایندهای آگاه هستند که تابآوری سازمانی به آنها کمک میکند تا کسبوکارشان را رشد دهند و از عملکرد مستمرشان محافظت کنند.
شش روش اساسی برای افزایش انعطافپذیری تیم و ایجاد تیمهای تابآور در کسبوکار اثبات شدهاند. در ذیل به آنها اشاره میشود.
1. فرهنگ اعتماد و مسئولیتپذیری: سازمانی که فرهنگ اعتماد و مسئولیتپذیری را در اولویت قرار میدهد، فرمول برنده برای ایجاد و حفظ تیمهای انعطافپذیر را دارد. این نوع فرهنگ افراد را قادر میسازد تا کار درست را انجام دهند – حتی زمانی که دشوار است، به توسعه ذهنیت رشد کمک میکند، ایمنی روانی ایجاد میکند و هوش هیجانی را با تمرکز اصلی توسعه تیمهای سازگاری که با موفقیت بیشتری در فضای تغییر حرکت میکنند، تقویت میکند.
2. تعامل فعال: مشارکت کارکنان یکی از عوامل اولیه در ایجاد تیمهای انعطافپذیر است. از آنجایی که مشارکت فعال تأثیر مثبتی بر رفاه، نگرش شخصی و چشمانداز محیط کار افراد دارد، آنها تمایل دارند در زمانهای تغییر سازمانی سریعتر به عقب برگردند، به خوبی با فرآیندهای جدید سازگار شوند، در صورت نیاز بداههگویی کنند و حس قوی انسجام و همکاری را حفظ کنند.
3. ارتباط مؤثر: گفتگوی صادقانه و باز در ایجاد رهبران قوی و انعطافپذیری در تیمها ضروری است. ارتباطات متقابل کارآمد، تیمهای مثبتنگری را ایجاد میکند و تمایل به ذهنیت منفی را کاهش میدهد. اعضای تیم را قادر میسازد اطلاعات را منتقل کنند، ایدهها را از دیدگاههای مختلف به اشتراک بگذارند، راههای جدیدی برای حل مشکلات ایجاد کنند و تصمیمهای درستی بگیرند. همچنین اعتماد، انسجام و افزایش انعطافپذیری را در طول تغییر و عدمقطعیت تقویت میکند.
4. فرصتهای آموزشی منسجم: زمانی که اعضای تیم بتوانند در فرصتهای آموزشی منسجم شرکت کنند، شروع به درک بهتر نقشها و مسئولیتهای خود (و نقشهای دیگران) در سازمان میکنند. باید بهطور مستمر در توسعه شخصی و حرفهای ثابت هر یک از اعضای تیم سرمایهگذاری کنیم. ارائه فرصتهای آموزشی مؤثر و مداوم یکی از شناختهشدهترین استراتژیها برای جذب و حفظ استعدادهای برتر، هدایت عملکرد بالا و ارائه محصولات و خدمات با بالاترین کیفیت برای مشتریان است. و جای تعجب نیست که هر چه آموزش بهتر باشد، تیمها انعطافپذیرتر هستند.
5. یادگیری رهبری تجربی: علاوه بر این، یک محیط یادگیری تجربی برای مشاهده نحوه تعامل تیمها با یکدیگر در سناریوهای دنیای واقعی بسیار مهم است. آنها برای اطمینان از کسب سطح مناسب از توسعه حرفهای و یادگیری مستمر در سازمان و تجهیز آنها به ابزارهای رهبری مناسب برای ارتقاء سطح در شرکت، ضروری هستند.
6. تکنیک بازنگری پس از اقدام: یکی از بهترین تکنیکها برای تغییر ذهنیت یک تیم به سمت یادگیری (و عملکرد) سریع، تکنیک بازنگری پس از اقدام است.
در تکنیک بازنگری پس از اقدام اعضای تیم پس از انجام پروژه در یک جلسه جمعی به بیان تجربه خودشان پرداخته و از دیدگاههای متفاوت عملیات کاری فردی و جمعی را مورد نقد و بررسی قرار میدهند.
وقتی این تکنیک به درستی اجرا شود، یک راه واقعاً مشارکتی برای ایجاد انسجام پدید میآید. در این محیط همه نقش دارند. آنها میتوانند آسیبپذیر باشند و بدون احساس منفی شکست بخورند، و همه میدانند که داستانها یا مشارکتهایشان از طریق تجربیات و هدف مشترک با یکدیگر مرتبط میشوند.
این حس ارتباط، امنیت روانی، و تجربه و هدف مشترک به سطوح بالاتری از مشارکت، بهرهوری و انعطافپذیری تیم ترجمه میشود. این تکنیک باعث ایجاد روحیه بهتر کل تیم در برابر مشکلات خواهد شد و در نهایت انعطافپذیری تیمی را افزایش خواهد داد.
