مهران ابراهیمیان، سردبیر
نمایشگاه متخصصان، صنعتگران و فعالان اقتصادی در حوزه های معدنی و فلزات در شرایطی امروز آغاز به کار می کنند و توانمندی هایشان را به رخ جهانیان می کشاند که عملا ایران به یکی از پر استرس ترین نقاط جهان برای مدیران، فعالان اقتصادی، نیروهای متخصص و کارگران بدل شده است.
در واقع برون داد این نمایشگاه از این جهت دارای ویژگی خاص در کشور و منطقه است که فعالان این عرصه در شرایط نابرابر، محیط کار نامناسب و پر استرس و حتی بازاریابی در شرایط سخت بین المللی مشغول به ادامه حیات هستند.
معمولا در یک رویه عادی اصل براین است تا به بهانه برگزاری نمایشگاه های بزرگی مانند متافو و کال ماینف سر مقاله را با نگاهی به نیمه خالی لیوان و چکیده مشکلات و دردهای صنعتگران و فعالان اقتصادی معدن و فلزات در بالادستی و پایین دستی اختصاص دهیم اما از آنجایی که در قالب گفتگو و مطالب متنوع در ویژه نامه ای که به همین مناسبت با همکاری شرکت ها تیه شده دردها بیان شده، در این مقاله قصد داریم دستمریزادو خسته نباشید بگوییم به مدیرانی که سالم و شفاف درحال ادامه حیات در سپهر آلوده به رانت و نامناسب اقتصاد ایران هنر مدیریتی را به منصه ظهور رسانده اند.
معمولا مدیران این صنایع در تمام دنیا مهمترین دغدغه شان بهره وری، تلاش برای اکتساب تکنولوژی های جدید، تجهیز و نوسازی ماشین آلات و حداکثر کردن سود است و با کوچکترین تلنگری مانند فراگیری کرونا به سرعت دست به تعدیل نیرو و کاهش هزینه ها می زنند اما در ایران این دغدغه ها جزو اولویت های کم استرس مدیران به شمار می رود.
هنر مدیریت مدیران در بخش های معدنی و فلزی، کنترل استرس و اضطراب هایی است که با تصمیمات خلق الساعه دولت ها با تغییر هر مدیر دولتی وارد می شود و استراتژی و تاکتیک های بنگاه را به سرعت زیر و رو می کند.
این نمایشگاه در حقیقت نمایش هنر متخصصان و مدیران توانمندی است که انعطاف پذیری بسیار بالایی در مقابل تغییرات عوامل بیرونی مانند فشارهای تحریم و FATF دارند و یا در مقابل عوامل درونی موسوم به تحریم های داخلی ناشی از نگاه دولت ها به ویژه در دولت اخیر، منعطف ترین و خلاق ترین سبک های مدیریتی را در دنیا به نمایش درآورده اند.
دولتی که با دو نگاه عمده ۱- جبران کننده کسری بودجه و ۲- کنترل کننده تورم با قیمت های دستوری! به بنگاه های معدنی و فلزی فشارهای بی سابقه ای را به درآمدزاترین صنایع کشور وارد کرده است!
شوربختانه آنچه بعد از گذشت چند ماه اخیر از تشکیل دولت وعده های انتخاباتی نیز شاهد هستیم همچنان در بر روی همان پاشنه قبلی می چرخد و معضلات و گرفتاری های بازگشت ارز، ناترازی انرژی و تصمیمات آنی همچنان بدون هیچ راه حل منطقی با پرجاست و مدیران فعال در این حوزه ها با خلاقیت و استفاده از نیروهای متخصص به دنبال حفظ شرایط موجود و بقای بنگاه های خود هستند در حالی مانند بسیاری از فرصت طلبان می توانستند با استفاده از این رویکردهای غیر علمی دولت ها هر کدام رانت های عظیمی را به جیب بزنند و مهاجرت را بر ماندن و حضور در جنگ اقتصادی ترجیح دهند. بیایید در پایان آرزو کنیم که دولت دست از کمین برای بنگاه های سود ده بردارد و مدیران معدنی و فلزی حاضر در میدان، خسته نباشند!
