راضیه حسینی
رشیدی کوچی، نماینده مجلس: «قیمت سمند در بیست مرداد سال گذشته 232 میلیون بود، الان 375 میلیون شده است. اگر کسی با حقوق بیست میلیونی، دو سال پسانداز کند و هیچ چیز نخورد، یه شرط ثابت ماندن قیمت، میتواند یک سمند معمولی بخرد.»
با کنار هم گذاشتن این دو خبر، به نتیجه میرسیم بهتر است با درخواست ایرانخودرو موافقت شود. ما که در هر صورت دستمان به خودرو نمیرسد و در همان «اگر» اول آقای نماینده، ماندهایم، چه برسد به باقی قضایا، پس بهتر است ایرانخودرو هر کاری دلش میخواهد انجام دهد. اصلاً طوری قیمتها را آزاد کند که تا آسمان هفتم پرواز کنند.
هر چند آخرش ما نفهمیدیم قیمتها کجا زندانی بودند و چه کسی آنها را در بند کرده بود؟
ولی دانستن و ندانستن ما اهمیتی ندارد. مهم این است بالاخره دو غول بزرگ خودروسازی جهان بتوانند قیمتها را آزاد ببینند. به جناب سایپا هم پیشنهاد میکنیم تا دیر نشده برای آزادی قیمتها اقدام کند.
ما که دیگر حساب و کتاب چطور و چگونه رسیدن به خودرو، از دستمان در رفته. امیدواریم لااقل شما به مراد دلتان برسید و بالاخره آزادی قیمتها را ببینید.
اوج بگیرند و تا بالاها بروند. آنقدر بالا که دست هیچ بشری بهشان نرسد. آن وقت میخواهیم ببینیم این خودروها را قرار است به چه کسی بفروشید؟ جیب کارمند و کارگر که خیلی وقت است مسافرخانه چند ساعته پول شده، اصلاً قد یک شب هم ماندگاری ندارند.
میماند وزیر و رئیس و مسئول که سمند و پراید مناسب شخصیتشان نیست. اصلاً سمند را یک میلیارد قیمتگذاری کنید. نه، دو میلیارد. ما نهایتاً نگاهی به خبرها میاندازیم و میگوییم: «عجب. همین سمند چند سال پیش بیست، سی میلیون بودا.» بعد هم میرویم پی کار و زندگیمان.
البته ناامید نباشید. شاید بتوانید بازار جهانی را در دست بگیرید. سمند میلیاردی در کنار تویوتای میلیونی. حتما. چرا که نه؟ شاید مردم خارج عاشق چشم و ابروی سمند و پراید شدند. شاید دلشان غنج رفت برای چراغهای شاهین و دنا پلاس.
بعد از آزادسازی قیمتها، حتماً سری به بازار خارجی هم بزنید.
