ما که مقصر نیستیم

راضیه حسینی

علت تبخیر بسته‌های اینترنتی.

«کاربران از زود تمام‌شدن بسته‌های اینترنت و نبود شفافیت در محاسبه مصرف گلایه دارند؛ پیامک‌های «۸۰ درصد مصرف» یا «اتمام بسته و محاسبه نرخ آزاد» بدون توضیح، امکان راستی‌آزمایی را از کاربر می‌گیرد.»

به نظرمان اپراتورهای عزیز سعی کرده‌اند ما را در بی‌خبری نگه دارند تا خیلی درگیر حجم و بسته و تمام‌شدن آن نباشیم، یک‌هو بگویند تمام شد و رفت. در واقع قائل به مثل قدیمی «بی‌خبری خوش‌خبری است» هستند و تا جایی که می‌توانند سعی می‌کنند ما را در بی‌خبری مطلق نگه دارند.

مشکل آن‌جا پیش می‌آید که ته این بی‌خبری، خیلی هم خوش نیست و مدام باید جیب‌مان بابت هزینه‌ی اینترنت خالی شود، البته جیبی که یادش نمی‌آید آخرین بار کی تا نیمه هم نه، قد یک قاشق چای‌خوری سرخالی پر بوده است.

مشکل دیگر، این‌جاست که خدا نکند شما بخواهید هزینه‌ی حجم بسته‌ها را روی قبض ماهانه بیاورید. آن‌وقت است که اپراتورهای عزیز ضرب‌المثل بی‌خبری و خوش‌خبری و این چیزها را آتش می‌زنند و هر روز سیصد شصت و پنج بار پیامک می‌دهند که پول قبض را پرداخت کن.

بعد از چند روز، حتی زنگ می‌زنند و یادآوری می‌کنند. نمی‌دانیم شاید بعد از آن حتی بیایند دم در خانه و بگویند «همین‌الان کارت بکش.» اگر کسی خانه نبود. با پهپادی که به گردنش یک کارت‌خوان وصل کرده‌اند، می‌گردند فرد موردنظر را در خیابان پیدا می‌کنند و همان‌جا پهپاد را می‌فرستند سمتش و پول را می‌گیرند.

اگر یک‌صدم تلاشی که این عزیزان برای دریافت پول انجام می‌‌دادند، صرف کیفیت بهتر اینترنت می‌کردند حاضر بودیم بدون اطلاع از پایان حجم بسته، هزینه را بدهیم و اصلاً چیزی در این مورد نپرسیم.

می‌دانیم می‌پرسیدیم هم فایده نداشت، ولی ما که هیچ، خودتان وقتی هزینه و کیفیت و دوام بسته‌ها را می‌بینید اندکی، قد یک ارزن، شرمنده نمی‌شوید؟ شاید هم اصلاً نمی‌بینید که ذهن‌تان درگیر نشود. شاید هم می‌بینید و با خودتان می‌گویید «همینه که هست. ما که مقصر نیستیم.» شاید هم…