جدول خاموشی ماند، وعده ها رفت

مریم غدیرپور

برای نیمه دوم شهریور، وزیر نیرو و معاونان وی با اطمینان از پایان خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده سخن گفتند و وعده دادند که بار دیگر مردم و کسب‌وکارها از تقویم قطعی برق رها می‌شوند.

همزمان، از کاهش بی‌برقی شهرک‌های صنعتی نیز خبر داده شد تا چراغ تولید کمتر چشمک بزند و صنایع، دست‌کم در ظاهر، نفس راحت‌تری بکشند.

اما آنچه در میدان رخ داد، با این روایت رسمی فاصله گرفت؛ زیرا جدول خاموشی در سامانه «برق من» همچنان برای بسیاری از مشترکان باقی ماند و صنایع هم هنوز از بی‌ثباتی در تأمین برق گله دارند.

هزار وعده‌ای که عمل نکردند

مشکل فقط خاموشی نیست، مشکل شکاف میان گفته‌ها و دیده‌های مردم است. وقتی مقام مسئول از پایان خاموشی خبر می‌دهد اما سامانه رسمی زمان قطع برق را نشان می‌دهد، اعتماد عمومی آسیب می‌بیند و برنامه‌ریزی خانوار و تولید مختل می‌شود.

در چنین شرایطی، وعده کاهش بی‌برقی شهرک‌های صنعتی نیز به فهرست همان هزار وعده‌هایی اضافه می‌شود که خوبان دادند و عمل نکردند.

از سوی دیگر، هنوز شهریور به پایان نرسیده که زمزمه‌های تداوم قطعی برق در زمستان از راه می‌رسد و نگرانی‌ها را دوچندان می‌کند.

صنعت، برقی می‌خواهد که قابل پیش‌بینی باشد، نه وعده‌ای که هر روز در آمار و سامانه رنگ عوض کند. اگر وزارت نیرو می‌خواهد از این تناقض عبور کند، باید هم جدول خاموشی را شفاف اصلاح کند و هم درباره سرنوشت وعده‌های شهریور و سایه سنگین زمستان پاسخی روشن بدهد.

بی‌نظمی، از تهران ملموس‌تر است

در این میان، بی‌نظمی در قطعی برق در شهر تهران از همه جا ملموس‌تر است؛ هرچند به گزارش عصر اقتصاد، کامبیز ناظریان، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق تهران، از آغاز روند کاهشی محدودیت‌های برق همزمان با کاهش دما و مصرف خبر داد و گفت با توجه به روند نزولی دما از ابتدای هفته جاری، محدودیت‌های اعمال‌شده در شهر تهران نیز کاهش یافته و بر اساس پیش‌بینی‌ها، طی روزهای آتی هرگونه محدودیت برنامه‌ریزی‌شده متناسب با وضعیت بار در استان تهران به پایان می‌رسد.

حال باید دید این وعده تازه نیز همچون وعده‌های پیشین عملی می‌شود یا در تابلوها و سامانه‌ها گم می‌شود، پرسشی است که تنها پاسخ عملکرد وزارت نیرو به آن می‌دهد.

اما دردل شهرک های صنعتی چه می گذرد؟

آرال بصیری، صاحب کارخانه برش سنگ در شهرک صنعتی شمس‌آباد، با گلایه از کاهش نیافتن قطعی برق می‌گوید که وعده‌های مسئولان هرگز به واقعیت کارخانه‌ها نرسیده است.

وی می‌افزاید: برق کارخانه همچنان با قطعی‌های مکرر و بدون برنامه مواجه است و هیچ نشانه‌ای از کاهش بی‌برقی که وعده داده بودند، در شهرک صنعتی مشاهده نمی‌شود و این در حالی است که هر ساعت توقف خط تولید، مستقیماً به زیان تولیدکننده تمام می‌شود و بی‌ثباتی شبکه، برنامه‌ریزی کارخانه را ناممکن کرده است.

اشتغال کارگران گروگان خاموشی است

وی تصریح می کند: این موضوع بر اشتغال کارگران تأثیر گذاشته است، چرا که در شرایط پسا جنگ نمی‌توان با کاهش درآمد و کاهش تولید از همه کارگران استفاده کرد و بعضاً مجبور به تعدیل نیرو شدیم.

صاحبان صنایع برقی پایدار می‌خواهند، نه وعده‌هایی که هر روز در آمار و سامانه‌ها رنگ عوض می‌کنند و وزارت نیرو باید هم جدول خاموشی را شفاف اصلاح کند و هم پاسخی روشن درباره سرنوشت وعده‌های شهریور و سایه سنگین زمستان بدهد.

این کارآفرین ادامه می دهد: قطعی و محدودیت برق، واحدهای تولیدی را به سمت جابه‌جایی روز تعطیل هفتگی کارگران سوق داده است.

وی اذعان کرد: کارگر بی‌حق نیست، اما در شرایطی که امنیت شغلی پایینی دارد، ممکن است از ترس تمدید نشدن قرارداد یا از دست دادن شغل، از مطالبه حقوق قانونی خود صرف‌نظر کند.بنابراین در شرایطی که خودمان با کاهش تولید به دنبال بی برقی های متوالی و رکود پسا جنگ هستیم؛ نمی توانیم از کارگران تمام وقت استفاده کنیم.

پاسخگویی به جای وعده

قطعی برق، چه در بخش خانگی و چه در حوزه صنعتی، آسیبی است که ریشه‌های اقتصاد و آرامش جامعه را هدف می‌گیرد. وقتی وزارت نیرو از پایان خاموشی‌ها سخن می‌گوید اما جدول‌ها در سامانه‌ها و کارخانه‌ها روایت دیگری دارند، شکاف میان حرف تا عمل عمیق‌تر می‌شود.

بنابراین، بهتر است مسئولان به جای تکرار وعده‌های بی‌پشتوانه، پاسخگوی بدعهدی خود باشند وبگویند چرا قطع برق همچنان بر بدنه تولید و خانوار تازیانه می‌زند. صنعتی که زیر سایه رکود و بحران انرژی دست‌وپا می‌زند، بیش از هر زمان دیگری به شفافیت نیاز دارد.

تا زمانی که مدیریت شبکه برق در حد اعداد و آمار روی کاغذ باقی بماند، دود این بی‌تدبیری تنها به چشم کارگر، تولیدکننده و شهروندی می‌رود که هزینه‌های سنگین قطعی انرژی را با جان و دل پرداخت می‌کنند.