راضیه حسینی
«دانشمندان چینی میگویند موفق شدهاند در یک عملیات تجربی پیچیده، موشهای نر را وادار به زایمان کنند.»
به نظرتان اگر دنیا دست چینیها میافتاد، چه شکلی میشد؟
احتمالاً در صف نانوایی پشت سر یک لباس که بدن ندارد، منتظر میماندیم و از دست نانوایی که یک حجم ژلهای مقاوم به گرمای دویست درجهای است، نان میگرفتیم.
در خیابان از کنار مرد بارداری رد میشدیم که همان لحظه دردش گرفته و افتاده روی زمین و پرستارها، که یک سری خفاش با روپوش سفید هستند از آسمان سرمیرسند و مرد را با خودشان میبرند.
دیگر تاکسی و خودرویی در کار نیست و در عوض یک سری گورخر پرنده به عنوان تاکسی توی هوا میچرخند و فقط کافی است یک سوت بزنید تا کنار پایتان فرود بیایند. برای تعداد مسافر بالا هم موجوداتی وجود دارند که حاصل ترکیب مار پیتون، پلنگ و عقاب هستند. از چراغ راهنمایی سرچهارراهها هم خبری نیست.
یک کوالای پیوندی با چراغ راهنمایی را چسباندهاند به میله وسط چهارراه و کارش فقط این است که هر چند دقیقه یک بار چشمک بزند و از چشمهایش نور بزند بیرون. این نوع چراغهای راهنمایی هرگز خراب نمیشوند و از آنجایی که قسمتی از ژن کلاغ را به کوالا تزریق کردهاند، چهارصد، پانصد سال عمر میکنند.
دوندگان دومارتن با جگوار پیوند زده شدهاند، کشتیگیران با خرسهای گریزلی، شناگران با انواع ماهیهای آبهای آزاد، والیبالیستها و بسکتبالیستها هم با زرافهها. در تازهترین خبر، اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن به خانمی اهدا شد که با یک طوطی جنگلهای استوایی پیوند خورده است و در حالی که بالهای رنگارنگش را باز و بسته میکرد با موهای بلوند و زیبا و چشمهای آبی سر صحنه حاضر شد.
همه چیز به نظر عجیب است اما وقتی در آینه به خودتان نگاه میکنید بیشتر از قبل متعجب میشوید. شما هیچ تغییری نکردهاید و همان آدم سابق هستید؛ در حالی که به این فکر میکنید شاید هیچ خاصیتی نداشته باشید، یکهو میل عجیبی به خوردن زباله پیدا میکنید و هر چه روی زمین افتاده را میبلعید. بله شما یک کودساز انسانی هستید که اتفاقاً کلی هم خاصیت دارد.
