جهان

لغو طرح پروژه شهر هوشمند گوگل در پورتلند

تعارض میان حفظ اسرار تجاری مجری طرح و حریم خصوصی شهروندان کار را به تعطیلی کشاند

ترجمه: فاطمه موسی‌زاده

پروژه شهر هوشمند که «سایدواک لبز» (Sidewalk Labs)، یک شرکت مرتبط با گوگل، آن را برای ردیابی الگوهای حمل و نقل شهری در شهر پورتلند ایالات متحده آغاز کرده بود، متوقف شده است. این شرکت سال گذشته نیز به دنبال جنجال در شهر تورنتو  یک پروژه بلندپروازانه دیگر را برای ساخت یک شهر دیجیتال نادیده گرفت. پورتلند هم تأیید کرده است که پروژه دیگر ادامه نخواهد یافت.

این طرح اخیراً در اختیار یک شرکت زیر مجموعه سایدواک به نام «رپلیکا» (Replica) قرار گرفته بود.

رپلیکا به بی‌بی‌سی گفت که مایل نیست اطلاعات پروژه را با جزئیات کامل درخواست‌شده در اختیار مقامات شهری قرار دهد.

شرکت رپلیکا معتقد است که بینش بهتر درباره پروژه نباید به قیمت شکستن محرمانگی باشد؛ آنها مایل به سازش در اصول حفظ محرمانگی خود نیستند. رپلیکا در این باره اعلام کرد: «پورتلند ما را ناامید کرد و در نهایت منجر به پایان زودهنگام پروژه شد.»

مترو، نهاد مسئول این پروژه در مدیریت شهری پورتلند ، در بیانیه‌ای به بی‌بی‌سی گفت: «پس از بررسی پیش‌نویس داده‌ها، مترو به همکاری خود با رپلیکا پایان داد. مترو برای هیچ‌کدام از  خدمات به رپلیکا پولی پرداخت نکرد. ما برای سایدواک بهترین‌ها را در کارهای آینده آرزو می‌کنیم.»

آزمایشگاه‌های سایدواک، سنجش و ارزیابی نرم‌افزار اطلاعات مکانی در پورتلند را، در ماه مه سال ۲۰۱۹ ( اردیبهشت ۱۳۹۸) آغاز کرده بودند؛ این نرم افزار از اطلاعات مکان غیر‌قابل شناسایی تلفن همراه برای نشان‌دادن نحوه حرکت افراد در یک شهر استفاده می‌کند.

این برنامه‌ریزی برای استفاده از داده‌ها به‌منظور تصمیم‌گیری هوشمندانه در مورد ساخت محل‌های دوچرخه‌سواری، نحوه و زمان تعمیر جاده‌ها، اطمینان از کارآیی سرویس‌های اتوبوس و دسترسی به همه امکانات حمل و نقل بود.

شرکت فست (Fast) اعلام کرد که نگرانی‌هایی در مورد نبود شفافیت در نحوه‌ کار این فناوری وجود دارد؛ اما «ردتیل مدیا» (Redtail Media) ، که خبر کنارگذاشته‌شدن پروژه را منتشر کرد، از «اختلاف داده‌ها و خدشه‌دار شدن اعتماد» سخن به میان آورده است .

موش‌های آزمایشگاهی

جمع‌آوری اطلاعات هنگامی‌ که سایدواک قرارداد بزرگی را برای احیای مجدد یک منطقه عظیم خالی از آب در تورنتو امضا کرد، توجیه مناسبی داشت. چشم‌انداز این طرح، ایجاد شهری پر از فناوری بود؛ از آسمان‌خراش‌های چوبی گرفته تا اتومبیل‌های بدون راننده و پیاده‌روهای گرم. بیشتر این برنامه به جمع‌آوری اطلاعات انبوه از اطراف منطقه بستگی داشت اما یک گروه لابی از شهروندان نگران، این چشم‌انداز را زیر سوال بردند. آنها در یک آزمایش شهری، خود را به «موش آزمایشگاهی» تشبیه کردند. یک هیئت مستقل که برای بررسی دقیق برنامه‌ها تشکیل شده ، گفته است که به نظر می‌رسد برخی از ایده‌های مطرح در این پروژه «فناوری برای فناوری» است. همچنین ابهاماتی درباره چگونگی انجام معامله وجود داشت.

سایدواک با توجه به واضح نبودن چشم‌انداز اقتصادی پس از شیوع ویروس کرونا، به طور غیرمنتظره اعلام کرد که برنامه های بلند‌پروازانه‌‌اش، از ماه مه سال گذشته متوقف شده ‌است؛ اما بسیاری، آن را بهانه‌ای برای پایان‌دادن به پروژه‌ای که مجبور بودند آن ‌را کوچک کنند، پنداشتند.

در آن زمان، انجمن آزادی‌های مدنی کانادا اعلام کرد :«برای شرکتی مانند گوگل، طراحی سیاست‌هایی برای حفظ حریم خصوصی مردم با هدف اداره محله‌های شهر، نامناسب است.»

پس از شکست پروژه، سایدواک لب طیف وسیعی از شرکت‌ها و بخش‌های مختلف را تاسیس کرد که همگی جنبه‌های مختلف شهرهای هوشمند را بررسی می‌کردند. این‌ها شامل:

شرکتی که از هوش مصنوعی برای طراحی مناظر شهری استفاده می‌کند.

بخشی که ساختمان‌های چوبی برای کارخانه‌ها را پیگیری می‌کند.

بخشی که به دنبال روش‌های کاهش هزینه برق است.

منبع: BBC

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا